นออกไป ทิ้งรอยยาวไว้บนพื้น
ไม่นาน บรรพบุรุษตระกูลซุนก็ลุกขึ้นมาอีกครั้ง เพราะการกระทำครั้งนี้ของหลี่เต้า ทำให้อีกฝ่ายโกรธเสียแล้ว
“อ๊ากก!”
เขาคำรามด้วยความโกรธ ในที่สุดความสนใจของเขาก็เปลี่ยนจากซุนเต๋อโหวมาที่หลี่เต้า
น่าเสียดาย ตอนนี้เขาไม่เพียงสูญเสียสติไปแล้ว พลังของเขายังลดลงมากเพราะการสูญเสียเลือด
แล้วจะเอาชนะหลี่เต้าที่เขาไม่สามารถเอาชนะได้อยู่แล้วได้อย่างไร
ดังนั้น การต่อสู้ฝ่ายเดียวจึงเริ่มขึ้น
อีกฝ่ายที่ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลี่เต้าอีกต่อไป ตกอยู่ในสภาพที่ถูกตีอย่างไร้ทางสู้ในการปะทะกันครั้งแล้วครั้งเล่า
ที่ด้านข้าง ซุนเต๋อโหวนั่งอยู่บนพื้นมองดูภาพนี้ เขาไม่มีอะไรจะพูดอีกแล้ว
เพราะเขาตระหนักได้ว่า บรรพบุรุษของตระกูลพยายามอย่างหนักเพื่อจะฆ่าเขา
ไม่นาน เวลาหนึ่งก้านธูปก็ผ่านไป บรรพบุรุษตระกูลซุนถูกซัดกระเด็นออกมาอีกครั้ง
แต่คราวนี้เขาไม่ได้พุ่งเข้ามาอีก
หลังจากลุกขึ้น สีเลือดในดวงตาของบรรพบุรุษตระกูลซุนค่อย ๆ จางลง สุดท้ายเผยให้เห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความสับสน
ความเจ็บปวดทั่วร่างทำให้บรรพบุรุษตระกูลซุนกุมหน้าอกพลางสูดลมหายใจเย็นเฉียบเข้าปอด
ด้วยความตกตะลึง เขาตรวจสอบร่างกายตัวเอง จึงพบว่านอกจากบาดแผลภายนอกที่รุนแรงแล้ว ภายในร่างกายก็เต็มไปด้วยรอยแผลนับร้อยนับพัน
ในตอนนั้น ภาพหนึ่งวูบผ่านเข้ามาในความคิดของเขาแล้วหายไปอย่างรวดเร็ว
นึกถึงภาพเหล่านั้น เขาจึงเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับต
