คน หลี่เต้า感覺ประหลาดใจอยู่ชั่วขณะ แต่ก็รีบลงมือตอบโต้อย่างรวดเร็ว
ดังนั้น ทั้งสามคนจึงต่อสู้กันอีกครั้งในเวลาอันรวดเร็ว
หากเป็นการต่อสู้หนึ่งต่อหนึ่ง เมื่อเผชิญหน้ากับซุนซิวที่อยู่ในระดับปรมาจารย์ขั้นกลาง หลี่เต้ามั่นใจว่าจะสามารถเอาชนะเขาได้ในเวลาอันสั้น
หากเผชิญหน้ากับซุนเฉิงที่อยู่ในระดับปรมาจารย์ขั้นปลายเพียงลำพัง หลี่เต้าก็มั่นใจว่าจะสามารถเอาชนะเขาได้ภายในเวลาหนึ่งก้านธูป
อาจเป็นเพราะทั้งสองคนฝึกวิชาเดียวกัน จึงเกื้อหนุนกัน เสริมพลังซึ่งกันและกัน
เมื่อทั้งสองคนลงมือพร้อมกัน แม้แต่หลี่เต้าในตอนนี้ก็ไม่สามารถเอาชนะทั้งสองคนได้ในเวลาอันสั้น แค่กดดันพวกเขาได้ในระดับหนึ่งเท่านั้น
แน่นอนว่า หากสามารถกดดันต่อไปได้เช่นนี้ ผลลัพธ์สุดท้ายก็คือหลี่เต้าจะเป็นผู้ชนะ เพราะถ้าพูดถึงการรบแบบยืดเยื้อแล้ว เขาไม่เคยกลัวใครทั้งนั้น
แต่เมื่อการปะทะมีจำนวนกระบวนท่ามากขึ้นเรื่อย ๆ หลี่เต้าพลันพบว่าซุนซิวและซุนเฉิง บรรพบุรุษตระกูลซุนทั้งสองคนนี้ช่างแปลกประหลาด
ไม่ว่าจะมองอย่างไร พวกเขาก็ดูเหมือนจะยิ่งสู้ยิ่งมีพลัง ทั้งสองคนแสดงท่าทีตื่นเต้นมากเมื่อได้ปะทะกับเขา
จากความเข้าใจของหลี่เต้าเกี่ยวกับการต่อสู้ของผู้บำเพ็ญ สถานการณ์เช่นนี้ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้
เพราะหากเป็นเช่นนี้ต่อไป แม้แต่พลังปราณแท้ของผู้ที่อยู่ในขั้นปรมาจารย์ ก็จะไม่สามารถทนได้นาน
หืม?
ในตอนนั้นเอง หลี่เต้าสังเกตเห็นพลังปราณแท้สีแดงที่แผ่
