ครั้งก็ยังไม่พอ
ดังนั้นหลี่เต้าจึงออกคำสั่งอย่างเด็ดขาด
เมื่อได้ยินเช่นนั้น คนตระกูลซุนทั้งห้าคนที่เมื่อครู่ยังทำหน้าไม่ยอมรับก็สีหน้าเปลี่ยนไปในทันที
แต่ละคนเริ่มร้องตะโกน
“พวกเจ้าจะทำอะไร! เหตุใดจึงลงมือกับพวกข้าโดยไม่มีเหตุผล!”
“เจ้า…เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าเป็นใคร? ท่านประมุขใหญ่คือปู่ของข้า หากฆ่าข้า เขาจะไม่ปล่อยพวกเจ้าไปแน่”
“พวกเจ้าไม่สามารถฆ่าข้าได้ ข้าต้องการพบท่านประมุขใหญ่ ปล่อยข้าไป”
แม้พวกเขาจะร้องตะโกนเพียงใด แต่กองทัพฝูถูใต้บังคับบัญชาของหลี่เต้าก็ไม่สนใจว่าอีกฝ่ายเป็นใคร
พวกเขารู้เพียงแค่ว่าหลี่เต้าได้ออกคำสั่งให้พวกเขาแล้ว
เสียงฟันคอดังขึ้นหลายครั้งติดต่อกัน เสียงร้องตะโกนพลันหยุดลงทันที
และในตอนนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบสองเสียงก็ดังขึ้นในห้วงความคิดของหลี่เต้า
【ฆ่าศัตรูหนึ่งคน ได้รับคุณสมบัติ: 0.81】
【ฆ่าศัตรูหนึ่งคน ได้รับคุณสมบัติ: 1.23】
หลังจากได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบสองครั้งนี้ ใบหน้าของหลี่เต้าก็ปรากฏรอยยิ้มอย่างห้ามไม่อยู่
นี่ก็คือเหตุผลหนึ่งที่ทำให้หลี่เต้ามาทำการทดลอง
เพราะในตอนกลางวัน ตอนที่ทหารกองทัพฝูถูใต้บังคับบัญชาของเขาได้สังหารคนตระกูลซุนคนนั้น
เขาก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบเช่นกัน
ก่อนหน้านี้เขาคิดว่าเป็นเพียงภาพลวงตา แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่ใช่
ทั้ง ๆ ที่เขาไม่ได้ลงมือเอง แต่เมื่อกองทัพฝูถูใต้บังคับบัญชาของเขาลงมือ กลับสามารถมอบคะแนนคุณสมบัติให