ครู่หนึ่ง
ก่อนจะค่อย ๆ พูดว่า
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ท่านผู้ว่าการสามารถพาพวกเขาไปได้แล้วกระมัง”
หลี่เต้าได้ยินดังนั้นแล้ว จึงเหลือบมองดูผลงานของวันนี้ ก่อนพยักหน้าพูดว่า
“ได้แล้ว”
ซุนเต๋อโหวมองผู้คนที่มามุงดู แล้วพูดเสียงทุ้ม
“หลีกทาง!”
เพียงคำสั่งเดียว ผู้คนที่มามุงดูก็เปิดทางให้ทันที
แม้ว่าตอนนี้จะดูเหมือนซุนเต๋อโหวถูกหลี่เต้าผู้ว่าการคนใหม่นี้กดข่มตลอด แต่คนอื่น ๆ ก็ไม่กล้าที่จะล่วงเกิน
หลี่เต้ามองซุนเต๋อโหว แล้วพูดกับกองทัพฝูถูว่า
“รีบขอบคุณท่านประมุขตระกูลซุนที่เปิดทางให้พวกเราสิ”
เมื่อคำพูดจบลง กองทัพฝูถูก็ตะโกนพร้อมกันว่า
“ขอบคุณท่านประมุขตระกูลซุนที่เปิดทางให้!”
เมื่อเสียงพูดจบลง หลี่เต้าก็นำหน้า พากองทัพฝูถูและคนตระกูลซุนที่ถูกจับกุมเดินทางกลับไปยังจวนผู้ว่าการ
ผู้คนที่มามุงดู มองเงาร่างของหลี่เต้าและกองทัพฝูถูที่ค่อย ๆ หายลับไปบนถนนสายยาว
ทุกคนต่างเข้าใจในสิ่งหนึ่ง
นั่นหมายความว่า เมืองเทียนหนานตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปคงจะเริ่มวุ่นวายแล้ว!
หลังจากหลี่เต้าจากไป ผู้คนที่มามุงดูความสนุกก็ค่อย ๆ แยกย้ายกันไป
ในที่สุด ถนนสายยาวที่เมื่อไม่นานมานี้ยังมีผู้คนมากมายก็กลายเป็นว่างเปล่า
เหลือเพียงซุนเต๋อโหวและคนตระกูลซุนอีกไม่กี่คนที่ไม่ได้ถูกพาตัวไป
เมื่อเห็นซุนเต๋อโหวก้มหน้านิ่งเงียบ คนตระกูลซุนคนหนึ่งจึงถามอย่างระมัดระวัง
“ท่านประมุขใหญ่ ทำไมถึงปล่อยให้คนของตระกูลซุนเราถูกพาตัวไปมากม
