ายเช่นนั้น?”
พรวด!
ในชั่วขณะถัดมา มือเหี่ยวย่นคู่หนึ่งก็ทะลุทรวงอกของคนที่พูด
คนที่พูดม่านตาหดเล็กลง พ่นเลือดสดออกมาคำหนึ่งก่อนจะมองซุนเต๋อโหวด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ
คนตระกูลซุนที่เหลือรอบข้างต่างตกใจจนถอยหลังไปหลายก้าวโดยไม่รู้ตัว
เมื่อซุนเต๋อโหวค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น ก็เห็นได้ว่าดวงตาที่เคยขุ่นมัว บัดนี้กลายเป็นสีแดงฉานไปทั้งหมด
ทั่วร่างเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งการฆ่าและความโหดเหี้ยม
กอปรกับใบหน้าที่ดูเมตตาโดยธรรมชาติ ในขณะนี้เขาจึงดูชั่วร้ายและน่าสะพรึงกลัวอย่างที่สุด
ซุนเต๋อโหวค่อย ๆ ดึงมือของเขาออกจากอกของคนที่พูด ในฝ่ามือมีหัวใจที่ยังเต้นอยู่ดวงหนึ่ง
ตึง!
เมื่อคนที่พูดล้มลงตายสนิท ซุนเต๋อโหวก็เงยหน้าขึ้น นำหัวใจมาไว้ที่ริมฝีปากแล้วบีบ
เลือดจากหัวใจไหลเข้าสู่ปากของเขาโดยตรง
พร้อมกับการเคลื่อนไหวของลำคอ เลือดจากหัวใจทั้งหมดได้ไหลเข้าสู่ท้องของเขา
เมื่อดื่มเลือดหัวใจจนหมดแล้ว ซุนเต๋อโหวก็โยนหัวใจที่กลายเป็นโคลนลงบนพื้นอย่างไม่ใส่ใจ
แล้วแลบลิ้นเลียเลือดที่มุมปาก
ในขณะนั้น ดวงตาสีแดงฉานของเขาจึงค่อย ๆ จางลง
ไม่นานหลังจากนั้น กลิ่นอายความดุร้ายบนร่างของเขาก็สลายไป ดวงตากลับคืนสู่สภาพเดิม
หากไม่มีเลือดที่มุมปากและศพบนพื้น คงไม่มีใครรู้ว่าเขาเป็นตาแก่ที่ดื่มเลือดจากหัวใจคน
เมื่อมองดูสมาชิกตระกูลซุนที่เหลืออยู่รอบข้าง ซุนเต๋อโหวก็พูดขึ้นอย่างเชื่องช้า
“พวกเจ้าก็คิดว่าข้าไม่ควรส่งพวกเขาออกไปใช
