ื่อสังเกตเห็นทิศทางการเคลื่อนไหวของกองทัพฝูถู ต่างก็มีการคาดเดาอย่างกล้าหาญในใจ
ผู้คนเหล่านี้ที่ไม่อาจระงับความอยากรู้อยากเห็นได้ จึงตัดสินใจติดตามกองทัพฝูถูไปอย่างด้วย
…
ในเวลาเดียวกัน
ณ ตระกูลซุน สาขาที่สาม เขตเหนือของเมืองเทียนหนาน
ซุนเซิ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ในห้องโถงใหญ่ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
นับตั้งแต่ออกจากสมาคมการค้าตระกูลเถี่ยเมื่อสามวันก่อน
จิตใจเขาก็ไม่เป็นสุขตลอดมา โดยเฉพาะเมื่อนึกถึงขนมก้อนใหญ่ล้ำค่าอย่างตระกูลเถี่ย
หากไม่ได้กัดสักคาก็คงรู้สึกไม่สบายใจ
ดังนั้น ในช่วงสามวันนี้เขาจึงส่งคนไปติดต่อกับเถี่ยซานเหนียงอีกครั้ง
แต่ผลลัพธ์กลับไม่เป็นไปตามที่คาดหวัง
เมื่อแรกเริ่ม อีกฝ่ายยังคงให้เถี่ยซาน ผู้ดูแลที่เปิดเผยตัวตนมาส่งข่าวไล่คนของพวกเขาไป
แต่สุดท้าย สมาคมการค้าตระกูลเถี่ยก็เลือกที่จะเพิกเฉยต่อคนของเขาโดยสิ้นเชิง
แม้แต่การที่เขาขอพบเถี่ยซานเหนียงด้วยตัวเองสักครั้ง ก็ถูกปฏิเสธอย่างไม่ลังเลใจ
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ ซุนเซิ่งก็ตบโต๊ะอย่างแรงหนึ่งที
ทำให้บรรดาผู้ติดตามและสาวใช้รอบข้างไม่กล้าแม้แต่จะหายใจเสียงดัง เกรงว่าจะเป็นการยั่วโทสะเขา
“ทั้งหมดนี้เป็นเพราะผู้ว่าการที่สมควรตายนั่น!”
ในสายตาของซุนเซิ่งขณะนี้ ความล้มเหลวทั้งหมดเป็นเพราะการปรากฏตัวของหลี่เต้าในวันนั้น
หากไม่ใช่เพราะหลี่เต้าปรากฏตัว ตระกูลเถี่ยคงจะไม่กล้าทำให้เขาซึ่งเป็นอิทธิพลท้องถิ่นขุ่นเคืองใจได้ง่าย ๆ เช่นนี้