“แย่แล้ว เรื่องใหญ่แย่แล้ว!”
ในตอนนั้นเอง จู่ ๆ ก็มีเสียงดังมาจากด้านนอก
ไม่นาน เงาร่างหนึ่งก็วิ่งพรวดพราดเข้ามาจากด้านนอก แล้วคุกเข่าลงกับพื้นทันที
เมื่อเห็นภาพนี้ ซุนเซิ่งที่ถูกขัดจังหวะความคิดก็รู้สึกหงุดหงิดในใจ อดไม่ได้ที่จะตำหนิว่า
“อะไรแย่แล้ว ในเมืองเทียนหนานนี้จะมีเรื่องใหญ่อะไรที่ทำให้เจ้าร้อนรนถึงเพียงนี้? ถ้าเจ้าไม่บอกเหตุผลให้ชัดเจน เจ้าจะได้รับผลร้ายแน่”
ผู้ติดตามไม่กล้าชักช้า รีบกล่าวว่า
“ท่านผู้นำ ผู้ว่าการคนใหม่นำคนบุกเข้าเขตเหนือแล้วขอรับ”
ผู้ว่าการ?
เมื่อได้ยินคำนี้ ซุนเซิ่งก็ลุกพรวดจากเก้าอี้ สีหน้าบึ้งตึง
“เจ้าบอกว่าเขานำคนมาที่เขตเหนือหรือ?”
“ขอรับ!”
“พามากี่คน?”
“ประมาณสามพันคน”
“อะไรนะ?”
เมื่อซุนเซิ่งได้ยินคำว่าสามพันคนแล้ว สีหน้าของเขาก็แข็งค้าง
หากอีกฝ่ายพาคนมาเพียงไม่กี่คนหรือสิบกว่าคน ก็อาจบอกได้ว่าพวกเขาอาจมาที่นี่โดยบังเอิญ
แต่การพาคนมาถึงสามพันคนนั้น ลักษณะของเรื่องเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
นี่ชัดเจนว่ามาเพราะตระกูลซุนของพวกเขา และยิ่งมีความเป็นไปได้มากว่ามาเพราะตัวเขา
ในความทรงจำของเขา นอกจากตัวเขาแล้ว ไม่มีใครในตระกูลซุนที่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับผู้ว่าการคนใหม่ผู้นี้
เมื่อคิดว่าการที่อีกฝ่ายมานั้น ต้องไม่ใช่ด้วยความปรารถนาดีแน่ ซุนเซิ่งก็อดตกใจไม่ได้
หากอีกฝ่ายมาเพราะเขาจริง ๆ เพียงแค่ตระกูลสาขาที่อยู่ในมือเขาอาจไม่สามารถต้านทานได้
พอคิดถึงตรงนี้ ซุนเซิ
