่งก็รีบพูดกับคนใต้บังคับบัญชาของเขาทันที
“ไป ไปแจ้งคนในตระกูลสาขาอื่น ๆ ของตระกูลซุน”
…
แม้เมืองเทียนหนานจะกว้างใหญ่ แต่ในสภาพที่เดินทางได้อย่างราบรื่นไร้อุปสรรค
ด้วยเวลาเพียงแค่ประมาณหนึ่งก้านธูป กองทัพฝูถูทั้งสามพันนายก็เข้าสู่เขตเหนือที่ตระกูลซุนตั้งอยู่
หลี่เต้ามองเฉินโหยวที่อยู่ข้างกายแล้วถาม
“ตระกูลซุนสายรองที่สามอยู่ที่ใด?”
เฉินโหยวยกมือขึ้นชี้หลี่เต้าจึงควบม้าตรงไปยังทิศทางนั้นทันที
ไม่นานนัก คฤหาสน์หลังหนึ่งก็ปรากฏอยู่เบื้องหน้าหลี่เต้า
แม้จะอยู่ห่างออกไปไกล แต่เขาก็มองเห็นซุนเซิ่งและผู้คนมากมายจากในคฤหาสน์ยืนอยู่ด้านนอก
เมื่อเห็นเช่นนั้น หลี่เต้าที่กำลังควบม้ามุ่งหน้าไปยังที่ซุนเซิ่งอยู่ ได้โบกมือส่งสัญญาณให้กับกองทัพฝูถูที่อยู่ด้านหลัง
เมื่อเห็นสัญญาณมือ พวกจางเมิ่งก็เข้าใจความหมายทันที จึงออกคำสั่งว่า
“ทุกคน เข้าล้อม!”
เมื่อหลี่เต้ามาถึงเบื้องหน้าพวกซุนเซิ่ง กองทัพฝูถูก็ได้ล้อมบริเวณโดยรอบไว้ทั้งหมดแล้ว
ซุนเซิ่งมองภาพตรงหน้า ความคิดจมดิ่งถึงก้นเหว พูดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด
“ท่านผู้ว่าการ นี่หมายความว่าอย่างไร?”
“หมายความว่าอย่างไรรึ?”
หลี่เต้ายิ้มบางพลางกล่าว
“ข้าได้บอกความหมายให้เจ้าเข้าใจชัดเจนแล้วมิใช่หรือ? ว่าต้องการล้มล้างกฎเกณฑ์อันไม่สมเหตุสมผลทั้งหมดในเมืองเทียนหนาน”
“วันนี้ข้ามาที่นี่เพื่อเรื่องเดียวเท่านั้น นั่นคือการจับกุมพวกคนบ้าที่ละเมิดกฎหมายของต้าเฉียน”
ส
