จด้วย
“แย่แล้ว! ท่านผู้ว่าการนำคนสามพันคนบุกเข้าเขตเหนือแล้ว!”
ซุนเซิ่งลุกพรวดจากเก้าอี้ด้วยความตกใจ
“พามากี่คนนะ?”
“สามพันคนขอรับ!”
เขาเริ่มหวาดกลัวเพราะรู้ดีว่าอีกฝ่ายมาเพื่อหาเรื่องตน
กองทัพฝูถูเข้าล้อมคฤหาสน์ของซุนเซิ่งไว้อย่างหนาแน่น
หลี่เต้าควบม้ามาหยุดอยู่เบื้องหน้า
“ท่านผู้ว่าการ นี่หมายความว่าอย่างไร?”
“ข้ามาเพื่อจับกุมพวกคนบ้าที่ละเมิดกฎหมายของต้าเฉียน”
“จับคนละเมิดกฎหมาย แล้วมาที่จวนข้าเพื่ออะไร?”
“พวกคนบ้าที่ข้าพูดถึง ก็คือพวกเจ้านี่แหละ”
หลี่เต้าโยนสมุดบันทึกความผิดที่ซุนเซิ่งเคยทำไว้ให้ดู
ซุนเซิ่งหน้าเสียทันทีที่เห็นอาชญากรรมที่เขาเคยทำไว้อย่างเปิดเผย
