“ตัวเจ้าเอง?”
สีหน้าของหลี่เต้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย
หลังจากได้ฟังคำอธิบายของเถี่ยซานเหนียง เขาก็เข้าใจความสัมพันธ์ของนางกับตระกูลเถี่ย
การค้าทั้งหมดที่นางจัดการเอง นางกับตระกูลเถี่ยแบ่งกันคนละครึ่ง
นั่นหมายความว่า หลังจากสัญญายกให้เขาสามส่วน ตัวนางเองจะเหลือเพียงสองส่วนเท่านั้น
หลี่เต้าประหลาดใจที่สตรีคนหนึ่งสามารถบรรลุข้อตกลงเช่นนี้ได้
“คุณหนูเถี่ยช่างเป็นคนมีความสามารถจริงๆ”
เถี่ยซานเหนียงเข้าใจความหมายในคำพูดของเขา ริมฝีปากแดงเผยอขึ้นกล่าวว่า
“ทุกสิ่งล้วนมีราคาของมัน”
“หากวันใดล้มเหลว ทุกสิ่งทุกอย่างคงจะสูญสลายไปในพริบตา”
หลี่เต้าขมวดคิ้วถาม
“แล้วเจ้ายังกล้าเดิมพันใหญ่ขนาดนี้?”
เถี่ยซานเหนียงหัวเราะเบา ๆ อย่างมีเสน่ห์
“เพราะข้าเชื่อมั่นในตัวท่านผู้ว่าการ”
“ขอให้ท่านรับสิ่งนี้ไว้ ถือเป็นการตอบแทนบุญคุณที่ผ่านมา”
หลี่เต้าก้มมองกระดาษในมือ หลังจากครุ่นคิดครู่หนึ่งก็เงยหน้าขึ้น
“เช่นนั้นก็ตกลงตามนี้”
แม้ตอนนี้เขาจะไม่ขัดสนเงินทอง แต่ในอนาคตเขายังต้องดูแลทั้งการทหารและการคลัง
การมีเถี่ยซานเหนียงมาช่วยจัดการปัญหาด้านนี้จึงถือเป็นเรื่องที่ดี
หลี่เต้าลงชื่อและประทับตราในสัญญาคนละฉบับ
“คุณหนูเถี่ย ต่อไปหากมีธุระใด ก็มาหาข้าที่จวนได้โดยตรง”
“ท่านผู้ว่าการ ตอนนี้พวกเราถือว่าเป็นมิตรกันแล้วหรือไม่”
หลี่เต้าอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า
“ในเมื่อร่วมมือกันแล้ว ก็ย่อมถือว่าเป็นมิตรกัน”
“ถ้าอย่างน
