วก่อน”
“ข้าจะไปส่งท่าน”
“ไม่ต้องลำบากแล้ว ข้าไปคนเดียวได้”
หลี่เต้าโบกมือแล้วก้าวเท้ายาว ๆ จากไป
ปี้โหยวเอ๋อร์เอ่ยเสียงหวานหลังจากเขาลับตา
“คุณหนู ข้าไม่อยากเชื่อเลยว่าคนชั่วเขากลายเป็นท่านผู้ว่าการไปแล้ว”
เถี่ยซานเหนียงถอนหายใจยาว “น่าเสียดายจริง”
“น่าเสียดายอะไรเจ้าคะ?”
“น่าเสียดายที่โหยวเอ๋อร์ของข้า คงเป็นได้แค่เพียงอนุภรรยาเท่านั้น”
“อา คุณหนูเจ้าคะ!”
ปี้โหยวเอ๋อร์หน้าแดงก่ำแล้วพูดแก้เขินว่า
“หากโหยวเอ๋อร์เป็นอนุ คุณหนูก็ต้องเป็นภรรยาเอกสิเจ้าคะ!”
เถี่ยซานเหนียงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแสร้งทำหน้าดุ
“โหยวเอ๋อร์ เจ้าซวยแน่!”
