เมื่อคำว่า ‘ผู้ว่าการ’ ถูกเอ่ยขึ้นท่ามกลางฝูงชนที่กำลังคึกคัก ทันใดนั้น สีหน้าของผู้คนที่เมื่อครู่ยังดูตื่นเต้นก็พลันแข็งค้างไป
หวงเซี่ยงเก็บรอยยิ้มกลับมาแล้วหันไปมองในฝูงชน
เหมียวอวี่ก็เช่นกัน มองข้ามสีหน้าบึ้งตึงของซุนเซิ่งและแสดงความอยากรู้อยากเห็นออกมา
ท้ายที่สุด ซุนเซิ่งก็กดความขุ่นเคืองในใจไว้ชั่วคราว และหันความสนใจไปทางเดียวกับอีกสองคน
ไม่นาน ฝูงชนก็เปิดทางให้
เห็นเพียงชายหนุ่มรูปงามสวมเสื้อคลุมสีดำปักลายทองเดินเข้ามาอย่างช้า ๆ
ที่ด้านหลังเขา สาวใช้ตัวน้อยหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูเดินตามมาติด ๆ ในอ้อมแขนของนางยังอุ้มหนูตัวเล็ก ๆ ที่มองซ้ายมองขวาเป็นระยะ
สองคนนี้ไม่ใช่ใครอื่น พวกเขาคือหลี่เต้าและสาวใช้คนสนิทของเขาจิ่วเอ๋อร์
เมื่อเห็นหลี่เต้า เถี่ยซานก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบผละจากทั้งสามคนและเข้าไปหาทันที
ต่อหน้าหลี่เต้า เถี่ยซานรีบประสานมือคำนับอย่างเคารพ
“เถี่ยซานขอต้อนรับการมาเยือนของท่านผู้ว่าการด้วยความเคารพยิ่ง”
หลี่เต้าโบกมือ จิ่วเอ๋อร์ที่อยู่ด้านหลังก็หยิบกล่องของขวัญออกมายื่นให้
“ขอแสดงความยินดีกับการเปิดกิจการด้วย”
หลี่เต้าประสานมือพลางหัวเราะเบา ๆ
เถี่ยซานหัวเราะอย่างมีความสุข หลังจากรับกล่องของขวัญไปก็กล่าวทันทีว่า
“นับเป็นโชคดีอย่างยิ่งที่ท่านผู้ว่าการมาได้”
ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังพูดคุยหยอกล้อกันอยู่นั้น ภาพนี้ทำให้คนจากตระกูลใหญ่ทั้งสามถูกทอดทิ้งไว้อย่างไม่ใส่ใจ
ตามห
