หลังจากที่พวกตระกูลเหมียวเข้าไปในสมาคมการค้าตระกูลเถี่ยแล้ว
แขกที่มาทีหลังจึงค่อย ๆ ทยอยเข้ามาพร้อมกัน
ภายใต้การนำทางของเถี่ยซาน หลี่เต้าและจิ่วเอ๋อร์ได้เข้ามาภายในสมาคมการค้า
แม้ภายนอกจะดูเหมือนตึกธรรมดา แต่ภายในกลับมีมีความงดงามอลังการ
ประดับประดาด้วยทองอร่ามตา ดูยิ่งใหญ่มาก
หลี่เต้ามองสำรวจการตกแต่งโดยรอบแล้วเอ่ยขึ้นว่า
“ดูเหมือนวันนี้พวกเจ้าจะมีกิจกรรมในวันเปิดทำการด้วย?”
เถี่ยซานยิ้มพรางอธิบาย
“เราคงไม่ปล่อยให้แขกที่มาเดินผ่านไปเฉย ๆ”
“ดังนั้นตระกูลเถี่ยของพวกเราจึงได้รวบรวมสมบัติล้ำค่าบางอย่างมาจัดงานประมูล”
“เพื่อสร้างชื่อเสียงให้เป็นที่รู้จัก”
หลังจากนั้น หลี่เต้าก็ได้มาถึงห้องรับรองบนชั้นสอง
ในฐานะแขกผู้มีเกียรติที่ได้รับเชิญเป็นพิเศษ ย่อมต้องแตกต่างจากคนทั่วไป
หลังจัดการทุกอย่างเรียบร้อย เถี่ยซานก็ยิ้มพรางเอ่ย
“ท่านผู้ว่าการ หากท่านสนใจสิ่งของชิ้นใด ขอเชิญเลือกตามสบาย”
“ทางตระกูลเถี่ยของพวกเราจะเป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายทั้งหมด”
หลี่เต้าจิบชาที่จิ่วเอ๋อร์ชง เขายิ้มบางกล่าว
“แล้วถ้าข้าอยากได้ทั้งหมดล่ะ?”
เถี่ยซานยังคงรักษาสีหน้าไว้ไม่เปลี่ยนแปลง กล่าวทั้งรอยยิ้ม
“ถ้าเช่นนั้นก็มอบให้ท่านผู้ว่าการทั้งหมด”
หลี่เต้าพยักหน้า
“เอาเถอะ เจ้าไปทำธุระของเจ้าเถิด”
เถี่ยซานค้อมตัวเล็กน้อย แล้วออกจากห้องรับรองไป
เมื่อแน่ใจว่าทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่น
เขาก็เดินตามบันไดขึ้นไปยังชั้นบนสุดของ
