สบายทั่วร่าง พร้อมกันนั้นที่หัวใจของเขาก็มีความผิดปกติบางอย่าง
เมื่อความรู้สึกสบายจางหายไป ชายหนุ่มถึงได้พบว่าแขนขาที่ถูกทุบจนหักก่อนหน้านี้ได้ฟื้นคืนสภาพแล้ว แม้แต่ร่างกายทั้งหมดยังดูมีพลังมากกว่าเดิม
เหตุการณ์อัศจรรย์นี้ทำให้เขารู้สึกยินดีมาก แต่ในชั่วขณะถัดมาก็ราวกับมีน้ำเย็น ๆ สาดใส่เขา
“อย่าเพิ่งดีใจไปเลย สิ่งนี้สามารถรักษาอาการบาดเจ็บของเจ้าได้ แต่ก็สามารถเอาชีวิตเจ้าได้เช่นกัน”
เมื่อเห็นชายหนุ่มมองมา หลี่เต้าจึงพูดว่า
“เจ้าคงจะรู้สึกถึงความผิดปกติที่หัวใจของเจ้าแล้ว ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ชีวิตของเจ้าไม่ใช่ของเจ้าอีกต่อไป แต่อยู่ในมือของข้า หากเจ้ามีความคิดที่จะทรยศข้าแม้เพียงนิดเดียว พลังที่ซ่อนอยู่ในหัวใจของเจ้าก็จะระเบิดออกมา ดังนั้นข้าขอแนะนำว่าเจ้าอย่าได้คิดเล็กคิดน้อยเป็นการดี”
“และแน่นอนว่าหากเจ้าทำตัวดี ในภายหลังข้าจะให้อิสรภาพแก่เจ้า”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ชายหนุ่มก็แสดงสีหน้าอึ้งงัน รีบส่ายหน้าโบกมือกล่าวว่า
“ไม่กล้าขอรับ ข้าน้อยไม่กล้าอย่างเด็ดขาด”
ถ้าเป็นเจ้านายคนก่อน เขาอาจจะเล่นลูกไม้บ้างก็ไม่เป็นไร เพราะเห็นได้ไม่ชัดเจนนัก
ทว่าเมื่อเผชิญหน้ากับผู้บังคับบัญชาระดับผู้ว่าการ เขาไม่เพียงแค่ต้องคำนึงถึงตัวเองเท่านั้น แต่ยังต้องคำนึงถึงบรรพบุรุษสิบแปดชั่วโคตรของตนด้วย
“เจ้าชื่ออะไร?”
“ท่านผู้ว่าการ ข้าน้อยชื่อเฉียนซื่อ ท่านเรียกข้าน้อยว่าเสี่ยวซื่อก็ได้ขอรับ”
“เช่นนั้น เ