รือไม่”
หลี่เต้าพยักหน้า “ราชสำนักให้เวลาหนึ่งเดือน วันนี้ครบกำหนดหนึ่งเดือนพอดี ข้าก็ควรออกเดินทางไปยังดินแดนทางใต้แล้ว”
“เตรียมพร้อมทุกอย่างแล้วหรือ?”
“อืม เตรียมพร้อมหมดแล้ว เดิมทีข้าคิดว่าคงรอให้ท่านบรรลุขั้นไม่ทัน”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เสิ่นจงพลันชะงักไป แล้วถามขึ้นอย่างอดไม่ได้ “เจ้ารอข้าอยู่หรือ?”
หลี่เต้าไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่โยนถุงหนังใบหนึ่งจากเอวของเขาไปให้ เสิ่นจงรับถุงมาเปิดดู ได้กลิ่นสุราอ่อน ๆ โชยออกมา เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นหลี่เต้าถือถุงสุราที่เหมือนกันอยู่ในมือแล้ว
หลังจากนั้น ทั้งสองคนก็ยิ้มให้กันอย่างเข้าใจ ชูถุงสุราขึ้นแล้วดื่มเหล้าในถุงพร้อมกัน
ไม่นานหลังจากนั้น นอกประตูทิศใต้ของด่านฟู่เฟิง
หลี่เต้าขี่ม้า ด้านหลังเป็นรถม้าที่จัดไว้สำหรับให้จิ่วเอ๋อร์นั่งโดยเฉพาะ รอบ ๆ รถม้าคือกองทัพหลัวซาจำนวนสองร้อยคนที่นำโดยหลิวซิ่วเอ๋อร์ และถัดไปด้านหลังคือ กองทหารฝูถูสามพันนายที่นำโดยจางเมิ่งและคนอื่น ๆ
ราวกับรู้สึกถึงบางสิ่ง หลี่เต้าหันกลับไปมองยอดกำแพงเมืองทันที จึงได้เห็นกลุ่มเงาร่างที่คุ้นเคยดี โดยมีเสิ่นจงยืนอยู่แถวหน้าสุด เมื่อเห็นคนเหล่านั้น หลี่เต้าก็พลันยิ้มน้อย ๆ ยกมือขึ้นโบก
ส่วนคนบนยอดกำแพงเมือง เมื่อเห็นดังนั้นก็พากันโบกมือตอบ สุดท้าย หลี่เต้ามองไปที่เสิ่นจง เช่นเดียวกับที่เสิ่นจงก็มองมาที่หลี่เต้า
เมื่อเห็นเสิ่นจงพยักหน้า หลี่เต้าก็พยักหน้าตอบเช่นกัน หลังจา
