ะต้องไม่ปล่อยให้หยางหลินมีชีวิตรอดเด็ดขาด”
ภายใต้คำสั่งของราชาเผ่าเลี่ยหั่ว ไม่นาน ลูกธนูมังกรเพลิงดอกสุดท้ายก็ถูกยิงออกไป
เมื่อได้ยินเสียงคุ้นหูนั้น มีคนรีบเตือนหลี่เต้าทันที “ท่านรองแม่ทัพระวัง!”
หลี่เต้าที่คอยสังเกตสภาพแวดล้อมรอบข้างอยู่ตลอดเวลา เขา สังเกตเห็นลูกธนูขนาดใหญ่ที่พุ่งเข้ามาโจมตีได้ในทันที
“ท่านดื่มไปก่อน”
พูดจบ เขาก็คว่ำน้ำเต้าลงในปากของหยางหลิน
หยางหลิน “!!!”
…
หลังออกห่างจากตัวหยางหลินแล้ว หลี่เต้าก็มองไปยังทิศทางที่ลูกธนูมังกรเพลิงพุ่งมา จากนั้นเขาพลันกระทืบเท้าลงบนพื้น ทั้งร่างกระโดดขึ้นไปในอากาศ แล้วยื่นมือไปคว้าลูกธนูมังกรเพลิง
การคว้าครั้งนี้ เขาจับมันไว้ในมือได้โดยตรง
แม้ว่าแรงยิงลูกธนูของอีกฝ่ายจะรุนแรงมาก แต่ไม่ว่ามันจะแรงแค่ไหน ก็สู้พละกำลังของหลี่เต้าในตอนนี้ไม่ได้ ลูกธนูมังกรเพลิงถูกเขาจับไว้แน่นในอุ้งมือ
หืม?
เพิ่งลงมายืน หลี่เต้าก็รู้สึกว่าลูกธนูในมือเริ่มสั่นอย่างรุนแรง เขารู้ว่าสิ่งนี้กำลังจะระเบิดอีกครั้ง
แม้ว่าเขาจะรับความเสียหายจากการระเบิดของลูกธนูได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาเต็มใจจะรับมันโดยตรง
ในช่วงเวลาก่อนที่ธนูมังกรเพลิงจะระเบิด หลี่เต้าโยนก็มันออกไปข้าง ๆ อย่างไม่ใส่ใจ
ในชั่วขณะถัดมา เสียงระเบิดดังสนั่น เปลวไฟมหึมาพวยพุ่ง ตามมาด้วยเสียงแจ้งเตือนที่ดังขึ้นข้างหูหลี่เต้า
[ฆ่าศัตรูหนึ่งคน ได้รับคุณสมบัติ : 431.56]
หลี่เต้า “???”
นี่มันเกิดอะไร
