างของเขาพุ่งทะยานออกไปดุจดังลูกธนูและดาวตก
ไร้เทียมทาน! ดาวพิฆาต!
ด้วยพลังแห่งการรับรู้ หลี่เต้าได้เหวี่ยงง้าวมังกรทมิฬในมือออกไปจากระยะหลายสิบจั้ง
เงาของง้าวมังกรทมิฬที่ยาวหลายสิบจั้งฟาดฟันใส่ปรมาจารย์อวิ๋นสุ่ยอย่างรุนแรง
อีกด้านหนึ่ง ปรมาจารย์อวิ๋นสุ่ยที่ได้สติกลับมาก็เข้าใจความตั้งใจของหลี่เต้า เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายต้องการจะโจมตีเขาในระยะประชิด
ทว่าเขาก็ไม่ได้กังวลแต่อย่างใด เพราะวิชากำลังภายในและพลังแห่งการรับรู้ของเขานั้นเชี่ยวชาญในการต่อกรกับผู้ที่ใช้วิถีแห่งความรุนแรงและการครอบงำ
ปรมาจารย์อวิ๋นสุ่ยระดมพลังปราณแท้ ในพริบตาเดียวรอบกายก็มีพลังปราณแท้สีฟ้าอ่อนล้อมรอบ ตามด้วยสายตาที่เพ่งมอง ปล่อยพลังสภาวะจิตออกมา
ในชั่วขณะถัดมา มีเกราะทรงครึ่งวงกลมสีฟ้าอ่อนปรากฏขึ้นครอบรอบตัวเขาเอาไว้
ในเวลาเดียวกัน เงาของง้าวมังกรทมิฬก็ตกกระทบลงบนเกราะสีฟ้าอ่อนนั้น
หลังจากพลังสภาวะจิตทั้งสองปะทะกัน ภาพการเผชิญหน้าอย่างดุเดือดที่คาดไว้กลับไม่เกิดขึ้น
เกราะสีฟ้าอ่อนค่อย ๆ ยุบลงภายใต้แรงกระแทกอันมหาศาล แต่เมื่อยุบตัวลงถึงระดับหนึ่งก็หยุดชะงัก นี่คือปรากฏการณ์ที่พลังถูกผ่อนออก
“เจ้าหนู เจ้าถูกข้าต้านทานไว้ได้หมดแล้ว ถ้ารู้ความก็จงส่งมอบองค์ราชาของพวกเรามา”
ปรมาจารย์อวิ๋นสุ่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงเยียบเย็นหลังจากรับมือกับการโจมตีได้
“อย่างนั้นหรือ?”
หลี่เต้าหรี่ตาลง แล้วเหวี่ยงง้าวออกไปอีกครั้งโดยไม่ลังเล
