บทที่ 240 ชัยชนะ“พี่หลิวซิ่วเอ๋อร์”
เหล่าสตรีทั้งหลายร้องเรียกออกมาโดยไม่รู้ตัวหลังจากได้สติ ส่วนทางด้านนี้ หลังจากถูกพลังปราณเซียนเทียนระเบิดใส่ หลิวซิ่วเอ๋อร์เพียงแค่อึ้งไปชั่วครู่ หลังจากนั้นก็ไม่ลังเลที่จะโจมตีหยางเหยียนอีกครั้ง
หลังจากหยางเหยียนได้สติ เมื่อเห็นหลิวซิ่วเอ๋อร์พุ่งเข้ามาอีกครั้ง บนใบหน้าของเขาก็ปรากฏรอยยิ้มขื่น เมื่อเห็นการโจมตีของหลิวซิ่วเอ๋อร์ใกล้จะถึงตัว เขาก็ตัดสินใจกระโดดลงจากม้าและกางแขนทั้งสองข้างออก
“ข้ายอมแพ้!”
เสียงของหยางเหยียนดังขึ้นทันที ในชั่วขณะถัดมา หลิวซิ่วเอ๋อร์ที่กำลังพุ่งออกไปก็ดึงบังเหียนม้าบังคับให้หยุดกะทันหันตรงหน้าหยางเหยียน เมื่อเห็นสายตาสงสัยของหลิวซิ่วเอ๋อร์ หยางเหยียนก็แสดงสีหน้าจนใจ
“การที่ข้าใช้พลังปราณเซียนเทียนก็หมายความว่าข้าแพ้แล้ว การประลองครั้งนี้พวกเจ้าชนะ”
อันที่จริง เขาสามารถเอาเปรียบโดยใช้วรยุทธ์ของตนประลองต่อไปได้ แม้หลิวซิ่วเอ๋อร์และคนอื่น ๆ จะมีกองทัพวิญญาณ ซึ่งเป็นอาวุธร้ายแรงในการต่อสู้เป็นกลุ่ม แต่นั่นก็ใช้ได้ผลในกรณีที่ความแตกต่างของพลังห่างกันไม่มากเท่านั้น หากคำนวณตามกำลังความสามารถแล้ว การที่พวกนางสองร้อยคนจะต่อกรกับผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนขั้นต้นก็นับว่าดีมากแล้ว เมื่อเผชิญหน้ากับผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนขั้นปลายอย่างหยางเหยียน แม้กองทัพวิญญาณจะแข็งแกร่งแค่ไหนก็ไม่ได้มีประโยชน์มากนัก
แม้บางครั้งหัวคิดหยางเหยียนจะไม่ได้
