ือ พวกเขาไม่สามารถปรับเปลี่ยนกลยุทธ์ได้ทัน จึงเผชิญชะตากรรมเช่นเดียวกับครั้งก่อน
การสู้รบรอบที่สองจบลงด้วยอัตราการสูญเสียที่ ‘น่าตกตะลึง’ อีกครั้ง เมื่อเห็นผู้คนรอบข้างจำนวนลดน้อยลงอีกครั้ง สีหน้าของหยางเหยียนในตอนนี้ก็ดูย่ำแย่อย่างที่สุด
ไม่เหลือท่าทีดูแคลนเหมือนตอนแรกอีกต่อไป เช่นเดียวกันกับเหล่าทหารที่ยืนดูการต่อสู้ครั้งนี้ ต่างก็ไม่มีสีหน้าสนุกสนานเหมือนตอนแรกอีกแล้ว บรรยากาศกลับกลายเป็นเคร่งเครียดขึ้นมาทันที
ในตอนนี้พวกเขามีความคิดเพียงอย่างเดียว นั่นคือ ถ้าหากเปลี่ยนเป็นพวกเขาขึ้นไปต่อสู้กับกองกำลังทหารม้าหญิงกลุ่มนี้ จะได้ผลลัพธ์เช่นไร
คิดอยู่ครู่ใหญ่พวกเขาก็ได้ข้อสรุปว่า หากไม่นับวิชากำลังภายในแล้ว ถ้าพวกเขาขึ้นไปก็คงไม่ได้ผลดีอะไร ยิ่งไปกว่านั้น ในบรรดาทหารธรรมดาเหล่านี้ ส่วนใหญ่ก็ไม่มีวิชากำลังภายในเทียบเท่าอีกฝ่าย
ไม่นาน ภายใต้การนำของนายทหารถือธง ผู้บาดเจ็บจากการต่อสู้รอบที่สองก็ถูกพาตัวออกไปจนหมด เช่นเดียวกับครั้งก่อน หลิวซิ่วเอ๋อร์ไม่ให้โอกาสหยางเหยียนและคนอื่น ๆ ได้หายใจหายคอแม้แต่น้อย
หากจะชนะ ก็ต้องชนะให้เด็ดขาด รอบแรกตั้งรับไม่ทัน รอบสองก็ตั้งรับไม่ทัน หรือว่ารอบที่สามหยางเหยียนจะมีวิธีแก้ไขปัญหาความแตกต่างระหว่างทั้งสองฝ่ายได้
โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่ต้องปะทะกันตรง ๆ เช่นนี้ ถือเป็นการทดสอบความแข็งแกร่งที่แท้จริงของทั้งสองฝ่าย หากพละกำลังไม่เพียงพอ จะทำเช่นไรก็ไร้ป
