บทที่ 237 การประลองเริ่มขึ้นเมื่อหลี่เต้าขี่ม้าออกจากประตูเหนือของด่านฟู่เฟิง เสียงทั้งสองข้างทางก็ค่อย ๆ เงียบลง เพราะไม่ว่าจะในแง่ของสถานะหรือพละกำลัง พวกเขาก็ล้วนไม่กล้าที่จะแสดงความไม่เคารพ
แต่หลังจากที่หลิวซิ่วเอ๋อร์และคณะเดินตามออกมา เมื่อเหล่าทหารสองข้างทางมองเห็นชัดเจน ในที่แห่งนั่นก็เงียบกริบไปชั่วครู่ จากนั้น เสียงวิพากษ์วิจารณ์พลันค่อย ๆ ดังขึ้น สุดท้าย เสียงวิพากษ์วิจารณ์ก็ดังขึ้นเรื่อย ๆ จนกลายเป็นเสียงอื้ออึง
สาเหตุที่พวกเขาเป็นเช่นนี้ ก็เพราะถูกดึงดูดด้วยรูปโฉมของหลิวซิ่วเอ๋อร์และคณะ มีคำกล่าวที่ว่า เป็นทหารสามปี แม้แต่แม่หมูยังงามราวกับเตียวเสี้ยน พวกเขาอยู่ในค่ายทหารมาเป็นเวลานาน แทบไม่ได้พบสตรี แล้วนี่ยังเป็นสตรีจำนวนมากเสียด้วย
สิ่งสำคัญที่สุดคือ หลิวซิ่วเอ๋อร์และคณะล้วนผ่านการปรับเปลี่ยนจากเลือดวิเศษมาแล้ว ทำให้รูปโฉมอยู่ในระดับกลางค่อนไปทางสูง อีกทั้งบุคลิกยังสง่างามผิดแผกจากสามัญ ยิ่งทำให้เหล่าชายฉกรรจ์ตื่นเต้น
ถึงขนาดที่พวกเขาละเลยรองแม่ทัพหลี่เต้าไปชั่วขณะ และต่างพากันโห่ร้องด้วยความกระตือรือร้น ถึงขั้นที่หลายคนผิวปากแสดงความชื่นชม ทว่าพวกเขาก็ทำได้เพียงเท่านี้ หากเกินกว่านี้ก็ไม่กล้าแล้ว
แต่การผิวปากถือเป็นการล่วงเกินสตรีในยุคโบราณระดับหนึ่ง สิ่งนี้ทำให้หลิวซิ่วเอ๋อร์และคนอื่น ๆ ขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ
หลี่เต้าไม่ได้สนใจกับเหตุการณ์นี้ เพราะนี่เป็นเรื่องปกต
