แวดระวังออกมา
“ท่านผู้มีพระคุณ ข้าจะไปบอกกล่าวพวกนางสักหน่อย”
หลิวซิ่วเอ๋อร์ทิ้งคำพูดไว้เพียงเท่านั้นก็ควบม้าออกไปหมู่บ้านเถาหยวนก่อน เห็นนางพูดคุยกับหญิงยามเฝ้าประตูครู่หนึ่ง จากนั้นพวกนางก็รีบถอดรั้วไม้หนามออกด้วยสีหน้าตื่นเต้นดีใจ เมื่อหลี่เต้านำขบวนรถเข้ามาใกล้ หญิงยามเฝ้าประตูต่างทยอยทักทายด้วยความตื่นเต้น
“ท่านผู้มีพระคุณ”
หลี่เต้ายิ้มตอบกลับ
“ไม่ได้พบกันนานเลย”
หลังจากนั้น หลิวซิ่วเอ๋อร์ก็นำทางพวกเขาเข้าไปในหมู่บ้าน เมื่อเข้าไปในหมู่บ้านแล้ว หลี่เต้าจึงพบว่า ไม่เพียงแต่ภายนอกของหมู่บ้านเถาหยวนที่เปลี่ยนไป แม้แต่ภายในก็เปลี่ยนแปลงไปมากเช่นกัน โดยเฉพาะเมื่อเห็นเด็กหญิงหลายคนกำลังวิ่งเล่นอยู่ในหมู่บ้านเถาหยวน เขาจึงแสดงสีหน้าประหลาดใจออกมา หากเขาจำไม่ผิด แต่ก่อนหมู่บ้านเถาหยวนก็มีเด็กหญิงอยู่บ้าง แต่จำนวนไม่ได้มากมายเท่าที่เห็นตรงหน้านี้ ดูเหมือนหลิวซิ่วเอ๋อร์จะสังเกตเห็นความสงสัยของหลี่เต้า นางจึงอธิบายว่า
“ท่านผู้มีพระคุณ เด็กหญิงเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นคนที่พวกเราช่วยเหลือมา”
ตามคำอธิบายของหลิวซิ่วเอ๋อร์ หลังจากที่หลี่เต้าจากไป พวกนางก็เริ่มฝึกฝนอย่างหนัก เมื่อเห็นผลบ้างแล้วจึงใช้ม้าที่ชาวเป่ยหมานทิ้งไว้มาจัดตั้งกองกำลังทหารม้า หลังจากนั้นก็ใช้กำลังนี้เป็นพื้นฐาน พวกนางเริ่มปราบปรามโจรภูเขาที่อยู่รอบ ๆ หมู่บ้านเถาหยวน ในระหว่างที่ปราบปรามก็ได้ช่วยเหลือผู้คนไว้มากมาย ในจำนวนนั้น
