บทที่ 228 ตัวประกันเมื่อเผชิญหน้ากับดาบของรองหัวหน้าโจรภูเขาที่อยู่ในขั้นโฮ่วเทียนระดับสอง หญิงสาวนามอาฉินยกดาบขึ้นต้านรับอย่างสุดกำลัง ทว่า ทั้งที่นางควรจะรับดาบนี้ไม่อยู่กลับสามารถรับมือได้ เพียงแค่ถูกแรงของดาบนั้นผลักกระเด็นออกไป แต่ไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัสอันใด เมื่อเห็นภาพนี้ จางเมิ่งและคนอื่น ๆ ที่ยืนอยู่ข้างหลี่เต้าต่างอ้าปากค้าง ยืนงงงันอยู่กับที่ ผ่านไปครู่หนึ่งจางเมิ่งจึงพูดติดอ่างด้วยความตกตะลึง
“หัวหน้า อย่าบอกข้านะว่าสิ่งที่เห็นเมื่อครู่คือกองทัพวิญญาณ”
หลี่เต้าจ้องมองไปที่เหล่ากองกำลังหญิง เอ่ยขึ้นอย่างช้า ๆ
“หากไม่ใช่กองทัพวิญญาณแล้วจะเป็นอะไรได้อีก”
ในตอนนี้ เขาเองก็รู้สึกประหลาดใจกับการแสดงที่น่าตกตะลึงของพวกนางเช่นกัน นี่คือกองทัพวิญญาณ ไม่ใช่สิ่งที่จะพบเห็นได้ทั่วไปบนท้องถนน แม้แต่กับพวกจางเมิ่งก็ต้องใช้ความพยายามอย่างมากถึงจะฝึกฝนออกมาได้ แต่มันกลับปรากฏอยู่บนร่างของสตรีกลุ่มนี้ และที่สำคัญที่สุดคือ กองทัพวิญญาณนี้ดูเหมือนไม่ใช่แค่เพิ่งก่อตัว แต่ก่อตัวมาได้ระยะหนึ่งแล้ว มิเช่นนั้นพวกนางคงไม่สามารถใช้กองทัพวิญญาณ ต่อกรกับรองหัวหน้าโจรภูเขาที่เป็นยอดฝีมือขั้นโฮ่วเทียนระดับสองได้อย่างชำนาญเช่นนี้ ใช่แล้ว ขั้นโฮ่วเทียนระดับสองนั้นถือว่าเป็นยอดฝีมือ สำหรับจางเมิ่งและคนอื่น ๆ แล้ว พวกเขาอาจจะจัดการกับพวกโจรเหล่านี้ได้ภายในไม่กี่กระบวนท่า แต่จากพลังที่หญิงสาวเหล่านี้แสดงอ
