จรคนหนึ่งด้วยดาบเดียวแล้วหันหน้ากลับมา เห็นได้ว่านางมีใบหน้างดงาม เพียงแต่มีแผลเป็นยาวพาดอยู่บนใบหน้า ยามนี้ร่างของนางเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด เลือดยังคงไหลอาบดาบยาวในมือช้า ๆ หญิงสาวผู้นี้ก็คือหลิวซิ่วเอ๋อร์จากหมู่บ้านเถาหยวน ผู้นำของกองกำลังทหารม้าหญิงชุดนี้ หลิวซิ่วเอ๋อร์มองไปยังทิศทางที่พวกโจรเคลื่อนไหว คิ้วงามขมวดเล็กน้อย สีหน้าเปลี่ยนไปทันที
“ไม่ดีแล้ว พวกโจรจะจับตัวประกัน พวกเราต้องไปขัดขวางพวกมัน”
“พี่น้องทั้งหลาย ละทิ้งด้านนี้ก่อน”
หลิวซิ่วเอ๋อร์ออกคำสั่ง นำหน้าควบม้าพุ่งไปตามทิศทางที่พวกโจรภูเขาถอยไป ในเวลาเดียวกัน หญิงสาวที่เหลือทั้งหมดที่อยู่เบื้องหลังนางก็ละทิ้งสิ่งที่ทำอยู่ในมือแล้วปฏิบัติตามในทันที แต่น่าเสียดายที่ปฏิกิริยาของพวกนางช้ากว่าโจรภูเขาหนึ่งก้าว หัวหน้าโจรภูเขาปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าขบวนรถในพริบตา สายตาของเขากวาดมองไปทั่วฝูงชนอย่างรวดเร็ว เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นจิ่วเอ๋อร์ก็เหม่อลอยไปชั่วครู่ แต่หลังจากนั้นความสนใจก็ตกอยู่ที่หลี่เต้าซึ่งยืนอยู่ข้าง ๆ เพราะบุคลิกของคนผู้นี้โดดเด่นเกินไปในหมู่ผู้คน
“เจ้าหนุ่มคงเป็นเจ้าของขบวนรถนี้กระมัง”
หัวหน้าโจรภูเขาเอ่ยกับหลี่เต้าโดยตรง เมื่อได้ยินคำพูดนั้น หลี่เต้าขมวดคิ้ว ไม่พูดอะไร เพียงแค่พยักหน้า เมื่อเห็นดังนั้น หัวหน้าโจรภูเขาก็ยิ้ม
“ดีแล้วที่เป็นเจ้า นับจากนี้ไปเจ้าหนุ่มก็จะเป็นตัวประกันของข้า”
พูดจบ เขาก็ก้าวเข้าไปจ่
