อเกิน!”
เมื่อเห็นดังนั้น จางเมิ่งและคนอื่น ๆ ต่างก็คิดเช่นนี้ เนื่องจากเป็นเรื่องปกติที่ทหารม้าไม่ถนัดการรบในป่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสภาพแวดล้อมที่เป็นเนินเขาเช่นนี้ จะไม่สามารถแสดงศักยภาพของทหารม้าได้อย่างเต็มที่ เมื่อคิดได้ดังนั้น จางเมิ่งจึงเตรียมออกคำสั่งให้ไปช่วยเหลือ อีกอย่าง ดูเหมือนว่าที่จริงแล้วพวกนางมาช่วยพวกเขา ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นสตรีทั้งหมดอีกด้วย ทว่าในตอนนั้นเอง ได้มีร่างหนึ่งขวางเขาไว้
“หัวหน้า!”
เมื่อเห็นชัดว่าผู้ที่ขวางพวกเขาไว้เป็นใคร พวกจางเมิ่งก็เอ่ยทักทายทันที หลังจากได้สติ จางเมิ่งจึงประสานมือคำนับพลางกล่าวว่า
“หัวหน้า ให้พวกเราออกไปช่วยเถิด สตรีเหล่านั้นน่าจะมาช่วยพวกเรา”
แต่หลี่เต้าไม่ได้สนใจคำพูดเหล่านั้นเลย เขาเหลือบมองกองกำลังทหารม้าสตรีที่บุกเข้าไปในป่าเขา ดวงตาของเขาฉายแววประหลาดใจ ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างเชื่องช้า
“ไม่จำเป็น พวกเจ้าแค่ดูให้ดีและเรียนรู้ให้มากก็พอ”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ จางเมิ่งและคนอื่น ๆ ต่างก็งุนงงสงสัย พวกเขายอมรับว่ากองกำลังทหารม้าสตรีลึกลับเหล่านี้มีความสามารถอยู่บ้าง แต่คงไม่ถึงขั้นที่พวกเขาต้องตั้งใจเรียนรู้ขนาดนั้นกระมัง ด้วยว่าในอดีตพวกเขาเคยเผชิญหน้ากับกองทัพประจำการของเผ่าถ่ามู่นับหมื่นนาย และสังหารศัตรูไปมากมายนับไม่ถ้วน แต่สตรีเหล่านี้เพียงแค่เผชิญหน้ากับโจรภูเขาเล็ก ๆ เท่านั้น แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตามมา ได้ตบหน้าพวกเขาอย่างจั