บทที่ 224 พบกับทหารยามประตูอีกครั้งผ่านไปครึ่งชั่วยาม
ภายในห้องโถง หลี่เต้านั่งจิบชาอยู่
ทันใดนั้นก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นอยู่เบื้องหลังของเขา
ในชั่วขณะถัดมา มือนุ่มนวลคู่หนึ่งก็ปิดตาของเขาไว้
“คุณชาย ข้ามีของประหลาดใจมาให้ท่าน”
เมื่อสายตาของหลี่เต้าสว่างขึ้น ก็เห็นจิ่วเอ๋อร์ปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเขาอีกครั้ง
“คุณชาย ท่านรีบดูข้าสิว่ามีอะไรเปลี่ยนไปบ้าง”
จิ่วเอ๋อร์หมุนตัวอยู่กับที่หนึ่งรอบ อาจเป็นเพราะเพิ่งอาบน้ำมา กลิ่นหอมกรุ่น ๆ จึงโชยออกมาโดยไม่ตั้งใจ
หลังจากมองอย่างพินิจพิเคราะห์ หลี่เต้าก็พบว่าหลังจากการปรับสภาพด้วยเลือดวิเศษจิ่วเอ๋อร์มีการเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัด
ที่ว่าเห็นได้ชัดนั้น ไม่ได้หมายความว่าเปลี่ยนไปจนจำไม่ได้ แต่เป็นการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ น้อย ๆ ในทุกส่วน ราวกับว่าทั้งร่างได้รับการเสริมความงามขึ้นมาอีกชั้นหนึ่ง แม้จะไม่ได้เปลี่ยนไปมาก แต่ก็ทำให้ผู้พบเห็นรู้สึกตื่นตะลึง
“คุณชาย ข้าดูงดงามขึ้นกว่าเดิมใช่หรือไม่เจ้าคะ”
“อืม”
ผ่านไปครู่หนึ่ง เมื่อเห็นจิ่วเอ๋อร์ยังคงอวดโฉมไม่หยุด หลี่เต้าจึงเอ่ยเตือน
“จิ่วเอ๋อร์ พวกเราต้องออกเดินทางแล้ว หากเจ้ายังเป็นเช่นนี้อยู่ ข้าคงไม่พาเจ้าไปด้วยแล้ว”
“อ๊ะ!”
เมื่อได้ยินคำพูดนั้น จิ่วเอ๋อร์จึงได้สติแล้วรีบวิ่งไปที่ห้องของนาง
“คุณชายรอข้าจัดของสักครู่”
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วอีกครึ่งชั่วยาม
จิ่วเอ๋อร์ก็ถือห่อของน้อยใหญ่วิ่งออกมา
จิ่วเอ๋อร์มองบ้
