บทที่ 219 เว่ยอวิ๋นกลับมาภายใต้การนำของเว่ยอวิ๋น กลุ่มคนเดินทางได้มาถึงบริเวณไม่ไกลจากด่านฟู่เฟิงอย่างรวดเร็ว
ในเวลานี้ ประตูใหญ่ของด่านฟู่เฟิงที่ได้รับการซ่อมแซมค่อย ๆ เปิดออกจากด้านใน
ปรากฏเงาร่างหนึ่งเดินออกมา
เมื่อเห็นเงาร่างนั้น ทุกคนที่แต่เดิมยังมีความกังวลใจอยู่บ้าง พลันรู้สึกโล่งอกขึ้นมาทันที
เพราะคนตรงหน้านี้เองที่ได้ช่วยพวกเขาออกมาจากนรก
หลี่เต้ามองดูผู้คนที่เหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางตรงหน้า เขายิ้มบางพลางกล่าวเสียงเบา
“ทุกท่าน ยินดีต้อนรับกลับบ้าน”
… หลังจากนั้นไม่นาน ภายใต้การนำของหลี่เต้า
กลุ่มคนได้เดินฝ่าหิมะเข้าไปในด่านฟู่เฟิง
เว่ยอวิ๋นกวาดตามองรอบ ๆ ด่านฟู่เฟิง อดไม่ได้ที่จะเอ่ยว่า
“หัวหน้า ทำไมด่านฟู่เฟิงดูแตกต่างไปจากเดิมอยู่บ้าง”
“ที่แตกต่างก็เป็นเรื่องปกติ อย่างไรเสียที่นี่ก็เคยถูกกองทัพเผ่าเป่ยมหานบุกทลายมาก่อน”
หลี่เต้าตอบอย่างไม่ใส่ใจ
สีหน้าของเว่ยอวิ๋นนิ่งค้างทันที รีบถามว่า
“เกิดอะไรขึ้นกันแน่? ไม่ใช่ว่าได้ขับไล่กองทัพชนเผ่าเป่ยมหานไปแล้วหรอกหรือ แล้วทำไมด่านฟู่เฟิงถึงถูกบุกทลายได้”
“เรื่องนี้เจ้าไปถามจางเมิ่งและคนอื่น ๆ เอาเองเถิด”
“…”
เมื่อทุกคนเข้าไปในด่านฟู่เฟิงหมดแล้ว ประตูใหญ่ของด่านฟู่เฟิงก็ปิดลง กั้นลมหิมะไว้ด้านนอก
เว่ยอวิ๋นมองดูหลี่เต้าที่หยุดฝีเท้าแล้วถามว่า
“หัวหน้า พวกเราจะทำอะไรกันหรือ?”
“ทำอะไรน่ะรึ?”
หลี่เต้าจ้องมองไปด้านหน้าพลางกล่าว
“รอคนที
