บทที่ 218 ตำแหน่งรองแม่ทัพเมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของหลี่เต้าก็ชะงักงัน ส่วนหยางหลินที่อยู่ข้าง ๆ ก็แสดงสีหน้าตกตะลึง
เพราะการที่หยางหลินเป็นผู้บัญชาการนั้นไม่มีปัญหาใด ๆ แต่การให้หลี่เต้าเป็นรองผู้บัญชาการนั้นเป็นเรื่องใหญ่
ตอนนี้หลี่เต้าเป็นผู้บัญชาการชั่วคราวของด่านฟู่เฟิงแม้จะฟังดูดี แต่ความจริงแล้วเป็นเพียงตำแหน่งในนามเท่านั้น เสิ่นจงเต็มใจให้ และผู้ใต้บังคับบัญชาก็ยอมรับ จึงพอรับฟังได้
แต่ความจริงแล้วหลี่เต้าก็ยังคงเป็นเพียงหัวหน้าหมู่ที่ดูแลทหารเพียงสิบนายเท่านั้น
ทว่าเมื่อมีราชโองการนี้ ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปในพริบตา
พวกเขามีมติแต่งตั้งหลี่เต้าเป็นผู้บัญชาการชั่วคราว แต่เมื่อได้รับการยืนยันจากองค์ฮ่องเต้ นั่นหมายความว่าเขาได้กลายเป็นผู้บัญชาการที่แท้จริงของด่านฟู่เฟิงไปแล้ว
เพราะตอนนี้ราชโองการได้ออกมาแล้ว เขาได้เปลี่ยนจากผู้บัญชาการด่านฟู่เฟิงเป็นรองผู้บัญชาการกองทัพปราบเป่ยมหานชุดใหม่
และนี่ก็คือจุดที่ชาญฉลาดที่สุดของฮ่องเต้
ตำแหน่งที่เป็นเพียงแค่ชื่อ หลังจากจัดการเช่นนี้ก็กลายเป็นตำแหน่งที่มีอำนาจจริง แม้ว่าจะลดระดับลงครึ่งหนึ่ง แต่คุณค่าที่แท้จริงนั้นแตกต่างกันราวฟ้ากับดิน
ทางด้านจ้าวอี้ยังคงอ่านพระราชโองการต่อไป
“การจัดตั้งกองทัพใหม่ครั้งนี้มีเป้าหมายเพียงหนึ่งเดียว นั่นคือรอให้ถึงฤดูใบไม้ผลิปีหน้า เพื่อกวาดล้างชนเผ่าเป่ยมหานทั้งสามเผ่าที่กล้าบุกรุกแคว้นต้าเฉียนของเราให
