บทที่ 188 ถอยทัพพ่ายแพ้ในเวลาเดียวกัน เสียงของเลี่ยชิงดังไปถึงหูราชาถ่ามู่และเซินเหล่ยที่กำลังหลบหนีอยู่ ขณะนี้สีหน้าของพวกเขาแต่ละคนต่างก็เปลี่ยนเป็นน่าเกลียดอย่างยิ่ง
แล้วเสียงของเลี่ยชิงก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้มันทำให้สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
“พวกเจ้ายังไม่เชื่ออีกหรือ? ถ้าเช่นนั้นข้าจะบอกให้ว่าองค์ราชาและแม่ทัพของพวกเจ้าได้ปลอมตัวปะปนอยู่ในหมู่พวกเจ้า พวกเจ้าทุกคนลองมองดูรอบ ๆ ว่ามีผู้ใดที่พยายามปิดบังใบหน้าของตนเองหรือไม่ หากมี คนผู้นั้นก็อาจเป็นองค์ราชาและแม่ทัพที่กำลังจะหลบหนีของพวกเจ้า”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ราชาถ่ามู่และคนอื่น ๆ จะนิ่งเฉยต่อไปได้อย่างไร
พระองค์รีบตรัสเร่งว่า
“ยังรออะไรอยู่ รีบไปกันเถอะ อย่าให้ผู้ใดจับได้เป็นอันขาด”
ในตอนนั้น เสียงของหลินอีก็ดังขึ้นอย่างแผ่วเบาด้านข้าง
“ฝ่าบาท พระองค์ลองทอดพระเนตรก่อนเถิด”
เมื่อได้ยินดังนั้น ราชาถ่ามู่ก็เงยหน้าขึ้นช้า ๆ แต่แล้วก็ต้องชะงักอยู่กับที่
ราชาถ่ามู่พบว่าทหารชนเผ่าเป่ยมหานทั้งหมดรอบข้างต่างจ้องมองมาที่กลุ่มของพวกเขา ในดวงตาเต็มไปด้วยแววสงสัย ทั้งหมดนี้เป็นเพราะการกระทำของพวกเขาดูแปลกแยกเมื่อเทียบกับทหารรอบข้าง
“องค์ราชา?” ทหารนายหนึ่งมองดูราชาถ่ามู่อย่างสงสัยแล้วเอ่ยขึ้น
ราชาถ่ามู่ได้ยินดังนั้นก็รีบโบกมือพลางกล่าวว่า
“ไม่ใช่ ข้าไม่ใช่องค์ราชาของพวกเจ้า ข้าเป็นเพียงทหารธรรมดาเหมือนพวกเจ้าเท่านั้น”
ทันใดนั
