ตกสลายเหมือนกับตอนที่โล่กองทัพวิญญาณแตกออก
แต่ในครั้งนี้มันแตกต่างออกไป ครั้งที่แล้วที่แตกคือโล่กองทัพวิญญาณ แต่ครั้งนี้สิ่งที่ถูกทำลายคือกองทัพวิญญาณที่รวมพลังของกองทัพชนเผ่าเป่ยมหานไว้ทั้งหมด
หลังจากกองทัพวิญญาณถูกทำลาย ทหารชนเผ่าเป่ยมหานทั้งหมดก็รู้สึกว่ามีบางสิ่งได้จากไป ทุกคนราวกับถูกดูดพลังออกไปในพริบตา พลังในร่างเสื่อมถอยลงอย่างรวดเร็ว
และสิ่งที่ได้รับผลกระทบหนักที่สุดก็คือขวัญกำลังใจของกองทัพชนเผ่าเป่ยมหาน
เดิมทีพวกเขายังคงรักษาจิตใจต่อต้านหลี่เต้าและคนอื่น ๆ ไว้ได้บ้างด้วยพลังเสริมจากกองทัพวิญญาณ แต่เมื่อพลังเสริมจากกองทัพวิญญาณจางหายไป ความเห็นแก่ตัวที่มีอยู่ในสามัญชนก็ถูกปลดปล่อยออกมาอีกครั้ง
และเมื่อกองทัพชนเผ่าเป่ยมหานเกิดความเห็นแก่ตัว พวกเขาก็ไม่อาจทนเห็นความตายที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องรอบตัวได้อีกต่อไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกเขาเห็นศัตรูมีพละกำลังแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ และไม่เห็นความหวังในชัยชนะแม้แต่น้อย
พวกเขาหวาดกลัว! พวกเขาพรั่นพรึง!
ความคิดแรกของพวกเขาได้เปลี่ยนจากการฆ่าศัตรูกลายเป็น การถอยหนี
หลังจากกองทัพวิญญาณของชนเผ่าเป่ยมหานแตกสลาย หลี่เต้าก็นำบุกโจมตีเข้าใส่กองทัพชนเผ่าเป่ยมหานอีกครั้ง
เมื่อทหารชนเผ่าเป่ยมหานแถวหน้าเห็นท่าทีการบุกของฝ่ายตรงข้าม หัวใจของพวกเขาก็เต้นรัวด้วยความตื่นตระหนก
“ข้าไม่เอาแล้ว! ข้าไม่อยากยืนแถวหน้า หลีกทางให้ข้าไป”
“อย่าขวางทางข้า
