บทที่ 184 การป้องกันที่ดีที่สุดโหวหย่วนเลี่ยงก็ครุ่นคิดถึงคำถามนี้โดยไม่รู้ตัว
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขาจะมีประสบการณ์การรบมานับสิบปี แต่ก็ไม่อาจตอบคำถามนี้ได้ในทันที เพราะคำถามนี้กว้างเกินไป
ในที่สุดก็ไม่มีผู้ใดตอบคำถาม ทุกคนต่างจ้องมองไปที่หลี่เต้า รอดูว่าเขาจะให้คำตอบเช่นไร
เมื่อเห็นว่าไม่มีใครสามารถตอบคำถามนี้ได้ หลี่เต้าก็ยิ้มบาง ๆ หันไปมองกองทัพนับหมื่นที่กำลังรุกคืบเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ แล้วจึงค่อยเอ่ยว่า
“ท่านแม่ทัพทั้งหลาย การป้องกันที่ดีที่สุดก็คือการโจมตี! เมื่อการป้องกันแบบธรรมดาใช้การไม่ได้ การเปลี่ยนวิธีอาจให้ผลลัพธ์ที่น่าอัศจรรย์ก็เป็นได้”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ โหวหย่วนเลี่ยงและคนอื่น ๆ ก็รู้สึกราวกับสมองถูกกระตุ้น ประหนึ่งประตูสู่โลกใบใหม่ได้เปิดออกตรงหน้า
“การป้องกันที่ดีที่สุดคือการโจมตีหรือ?”
โหวหย่วนเลี่ยงพึมพำเบา ๆ ดวงตาเปล่งประกายวาววับมากขึ้นเรื่อย ๆ จากนั้นจึงมองไปที่หลี่เต้าแล้วกล่าวอย่างจริงจัง
“แม่ทัพใหญ่ ขอให้ท่านจัดการพวกเราตามที่ท่านเห็นสมควรเถิด”
“หากตามทันจังหวะ ก็เพียงแค่ยืนอยู่ในแถวทหารก็พอ”
หลี่เต้ามองดูทุกคน กล่าวอย่างตรงไปตรงมา
“ขอรับ!”
เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนจึงแยกย้ายกันไปผสานตัวเข้ากับกองทัพทหารม้า
… เมื่อมองดูทหารชนเผ่าเป่ยมหานที่รุกคืบเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ หลี่เต้าก็ไม่รอช้าอีกต่อไป
เขาถือง้าวมังกรทมิฬในมือข้างหนึ่งชี้ไปยังกองทัพนับหมื่นที่อย
