ู่ไม่ไกล
“ฆ่า!”
เขาออกคำสั่ง ควบม้าพร้อมกับเสี่ยวเฮยนำหน้าบุกเข้าโจมตีทันที
“ฆ่า!”
จากนั้นจางเมิ่งและคนอื่น ๆ ก็ตะโกนเสียงดังแล้วรีบไล่ตามเขาไปทันที
ภายใต้อิทธิพลของหลี่เต้าและกองทัพวิญญาณ เหล่าแม่ทัพที่เหลือของต้าเฉียนต่างรู้สึกเลือดในกายเดือดพล่าน หลังจากตะโกนเสียงดัง พวกเขาก็เข้าร่วมกับกลุ่มของจางเมิ่งบุกเข้าโจมตีกองทัพชนเผ่าเป่ยมหานนับหมื่น
ณ ที่ไม่ไกลออกไป
ราชาถ่ามู่และเซินเหล่ยต่างตกตะลึงเมื่อเห็นอีกฝ่ายกล้าบุกเข้าโจมตีมาก่อน
“กล้าดีนัก!”
เซินเหล่ยหัวเราะเยาะพลางออกคำสั่งเสียงดัง
“จงสกัดพวกมันไว้!”
เมื่อได้ยินคำสั่ง ทหารชนเผ่าเป่ยมหานแถวหน้าที่เห็นทหารม้าบุกเข้ามาก็ยกโล่ในมือขึ้น
ทันใดนั้น กองทัพวิญญาณที่ห้อมล้อมร่างพวกเขาก็เริ่มรวมตัวกันที่ด้านหน้า ราวกับกลายเป็นโล่ที่ประกอบขึ้นจากกองทัพวิญญาณไม่อาจมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
แม้จะมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า แต่ผู้ที่มีการรับรู้อันแข็งแกร่งก็สามารถสัมผัสได้
เนื่องด้วยพลังกายของเขา หลี่เต้าจึงเป็นผู้ที่มีความสามารถในการรับรู้ที่เหนือกว่าคนทั่วไป
เมื่อรับรู้ได้ถึงโล่ที่ประกอบขึ้นจากกองทัพวิญญาณของฝ่ายตรงข้าม หลี่เต้าก็กำง้าวมังกรทมิฬในมือขวาแน่น ก้มตัวลงแล้วเริ่มพุ่งทะยานเข้าไป
ในจังหวะที่กำลังจะปะทะกับแถวหน้าของฝ่ายตรงข้าม ง้าวมังกรทมิฬในมือของเขาพลันถูกห่อหุ้มด้วยเงาของพลัง
ในชั่วขณะถัดมา เขากำง้าวมังกรทมิฬที่มีเงาพลังยาวกว่าสิบจั้งแทงไ
