ตาของแต่ละคนจ้องมองไปยังกองทัพหลายหมื่นนายที่กำลังรุกคืบเข้ามาอย่างดุดัน
ในขณะนี้ ภายใต้อิทธิพลของหัวหน้าหมาป่าอย่างหลี่เต้า พวกเขาได้กลายเป็นผู้ที่ไร้ซึ่งความกลัว
แม้จะมีเพียงสามร้อยคน แต่กลับให้ความรู้สึกราวกับภูเขาลูกมหึมา มีบรรยากาศที่ไม่อาจสั่นคลอนได้
“หืม? นี่มัน…”
จ้าวถ่งที่ยืนอยู่ข้างจางเมิ่งและคนอื่น เมื่อครู่ยังได้รับผลกระทบจากกองทัพวิญญาณฝั่งตรงข้ามอยู่ แต่ตอนนี้ ภายใต้การปกคลุมของกองทัพวิญญาณฝ่ายตนเอง อิทธิพลกองทัพวิญญาณที่ส่งผลต่อเขาก็สลายไป พร้อมกันนั้นในใจก็มีความรู้สึกถูกกระตุ้นให้อยากต่อสู้อย่างบอกไม่ถูก ราวกับว่าเขาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพวิญญาณไปแล้ว
เขามองไปยังคนที่เหลือแล้วกล่าวว่า
“พวกเจ้าลองเข้ามาใกล้ ๆ ดูสิ”
เมื่อได้ยินดังนั้น โหวหย่วนเลี่ยงและคนอื่นก็สังเกตเห็นปฏิกิริยาของจ้าวถ่ง
ดูเหมือนว่าโหวหย่วนเลี่ยงจะนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงออกคำสั่งว่า
“เข้าไปใกล้ ๆ”
ไม่นาน ทุกคนก็รวมตัวกันอยู่รอบๆหลี่เต้าและคนอื่นๆ
พวกเขาต่างรู้สึกถึงสิ่งที่จ้าวถ่งรับรู้ได้ก่อนหน้านี้
โหวหย่วนเลี่ยงสัมผัสถึงมันครู่หนึ่ง อดไม่ได้ที่จะเอ่ยด้วยความตกตะลึง
“ช่างเป็นกองทัพวิญญาณที่บริสุทธิ์ยิ่งนัก!”
“บริสุทธิ์หรือ?”
มีคนอดถามไม่ได้
“ท่านแม่ทัพโหว กองทัพวิญญาณก็คือกองทัพวิญญาณมิใช่หรือ บริสุทธิ์มีความหมายว่าอย่างไรขอรับ?”
“กองทัพวิญญาณไม่ได้ง่ายดายอย่างที่พวกเจ้าคิดหรอก”
โหวหย่วนเลี่ยงมอ
