่ยงชะงัก อดไม่ได้ที่จะถาม
“ท่านแม่ทัพหลี่ พวกเราจะบุกโจมตีก่อนหรือ”
หลี่เต้าไม่ได้ตอบตรง ๆ แต่ย้อนถามกลับไป
“หากไม่บุกโจมตีก่อน พวกเจ้ายังมีทางเลือกที่สองหรือ”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น โหวหย่วนเลี่ยงก็พูดออกมาโดยไม่ทันคิด
“ถ้าไม่บุก พวกเราก็ป้องกัน…”
แต่พูดจบ สีหน้าของเขาก็แข็งค้าง หยุดพูดทันที
ในฐานะฝ่ายป้องกันเมือง การป้องกันในสถานการณ์ที่มีกำลังพลน้อยกว่าถือเป็นตัวเลือกแรก
ทว่าปัญหาอยู่ตรงที่ว่า การป้องกันจำเป็นต้องมีจุดที่ง่ายต่อการป้องกันและยากต่อการโจมตี แต่ในเวลานี้ประตูเมืองด่านฟู่เฟิงได้แตกแล้ว หากต้องการป้องกันก็จำเป็นต้องถอยออกจากด่านฟู่เฟิงเพื่อหาจุดป้องกันแห่งใหม่
แต่สิ่งที่พวกเขาไม่อาจสูญเสียได้ก็คือด่านฟู่เฟิง ดังนั้นการเลือกป้องกันจึงเป็นทางเลือกที่ไร้สติสำหรับพวกเขา และถ้าหากเลือกที่จะปล่อยมือ พวกเขาก็จะถูกอีกฝ่ายค่อย ๆ บั่นทอนจนหมดสิ้น
คิดมาถึงตรงนี้ โหวหย่วนเลี่ยงก็แสดงสีหน้าละอายใจออกมา ก่อนจะกล่าวว่า
“ท่านผู้บัญชาการ ข้า……”
แต่ในตอนนั้น หลี่เต้าก็พูดตัดบทเขา
“จริง ๆ แล้ว ความคิดของท่านแม่ทัพโหวไม่ผิด การป้องกันก็เป็นความคิดที่เป็นไปได้”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ โหวหย่วนเลี่ยงก็เงยหน้าขึ้นด้วยสีหน้าตะลึง
การป้องกันเป็นทางเลือกที่แย่ที่สุดชัด ๆ เหตุใดจึง…
หลี่เต้าพูดจบประโยคแล้วก็ไม่ได้หยุด แต่กลับพูดต่อทันทีว่า
“แต่หากต้องการให้การป้องกันได้ผล ก็จำเป็นต้องทำการป้องกันให้ด
