นจุดหักเหแห่งความเสื่อมถอยของต้าจิ่ง
หากศึกนี้พ่ายแพ้ย่อยยับ แสนยานุภาพของชาติย่อมตกต่ำ
เหล่าขุนนางบันทึกประวัติศาสตร์จะกล่าวโทษเขาเช่นไร
เขาไม่เคยคิดว่าต้าจิ่งจะถึงคราวดับสูญ เพราะต้าจิ่งมีเทพเซียนอยู่
หากแคว้นจะล่มสลายจริง เทพเซียนผู้นั้นย่อมต้องเผยตน
ชั่วขณะนั้นเขาถึงกับคิดสิ่งหนึ่ง หากต้าจิ่งดับสูญไปเสียเลยคงจะดีกว่า…
เช่นนี้ก็จะไม่มีผู้ใดสาปแช่งเขาในหน้าประวัติศาสตร์ตลอดกาล
ทว่าความคิดเช่นนั้นผุดวาบขึ้นมาเพียงชั่วขณะ พริบตาถัดมาเขาก็รู้สึกละอายใจ
เขาคิดเช่นนี้จะยังเปรียบกับไท่จงและเทียนจงได้อย่างไร
เวลานั้นเขาจึงได้ตระหนักถึงความต่างระหว่างตนกับไท่จงและเทียนจงอย่างแท้จริง
อย่างน้อยฮ่องเต้ทั้งสองพระองค์ย่อมไม่มีความคิดเช่นนี้ พวกเขามีเพียงความมุ่งมั่นแน่วแนยิ่งกว่า
แท้จริงแล้วฮ่องเต้ก็มีความแตกต่างกัน แม้จะมีมรรคาจารย์คอยรองรับกันหมด
แต่ในยามเผชิญวิกฤต ความมั่นคงในใจต่างหากคือสิ่งสำคัญสูงสุด
เขาเจียงหานผู้นี้หากไม่กล่าวถึงสายเลือดสกุลเจียงแล้ว สุดท้ายก็เป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่ง
เช่นเดียวกับเมื่อครั้งเยาว์วัยที่เขาเป็นห่วงน้องชายทั้งหลาย
เจียงหานสูดลมหายใจลึก ดวงตาแปรเปลี่ยนเป็นแน่วแน่
เขาตัดสินใจเชื่อมั่นในเหล่าทหารของตน ต้าจิ่งจะไม่ทำให้เขาผิดหวัง!
ขณะนั้นองครักษ์ชุดขาวร่อนลงยังจวนเจ้าเมืองทีละคนเริ่มรายงานสถานการณ์
เจ้าเมืองและขุนนางทั้งหลายล้วนยืนอยู่เบื้องหลังเจียงหาน
ต่างยื
