ซินเหล่ยและคนอื่นหันไปมอง ก็เห็นเงาดำลอยมาจากท้องฟ้าที่ไกลออกไป พุ่งตรงมายังที่ที่พวกเขาอยู่
โครม!
อาจเป็นเพราะไม่ทันสังเกตเห็นอันตราย ทุกคนจึงปล่อยให้เงาดำนั้นร่วงกระแทกพื้น
เมื่อเงาดำตกลงบนพื้น เลือดก็สาดกระเซ็นไปทั่ว
ทุกคนเพ่งมองดูอย่างถี่ถ้วน จึงพบว่าเงาดำนั้นคือคน… ไม่สิ มันคือครึ่งคนต่างหาก
ดูจากเสื้อผ้าที่สวมใส่ ชัดเจนว่าเป็นคนของพวกเขา
“เกิดอะไรขึ้น เบื้องหลังเกิดเรื่องอะไรขึ้น!” เซินเหล่ยพูดด้วยสีหน้าไม่สู้ดี
ขณะนั้น ราชาถ่ามู่ที่อยู่ข้าง ๆ สีหน้าซีดขาวลงทันที พึมพำว่า “เป็นพวกมัน! พวกมันกล้าบุกเข้ามาจริง ๆ”
เลี่ยชิงได้ยินดังนั้นจึงถามตรง ๆ ว่า “ราชาถ่ามู่ พวกมันที่ท่านว่าคือใครกัน?”
“พวกมันคือกองกำลังทหารม้าที่มีเพียงไม่กี่ร้อยนาย” ราชาถ่ามู่ตรัสด้วยสีหน้าไม่สบายใจ
จินโม่ขมวดคิ้วถามว่า “กองกำลังทหารม้าแค่ไม่กี่ร้อยนาย? จะน่ากลัวอะไร”
“มันไม่เหมือนกัน!” ราชาถ่ามู่ส่ายหน้าพลางพึมพำว่า “พวกเขาเก่งกาจนัก ใช้เวลาเพียงเดือนเดียวก็สามารถทำลายค่ายทหารนับร้อยของเผ่าถ่ามู่ของข้า ทั้งยังทำลายนครบาปได้อีกด้วย ที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือ พวกเขายังสังหารแม่ทัพเซินเชียนซานผู้แข็งแกร่งขั้นปรมาจารย์ของเผ่าถ่ามู่พวกเรา”
“และที่ข้ามาปรากฏตัวที่นี่ก็เพราะพวกมันบุกถล่มวังหลวง ข้าถูกไล่ล่ามาตลอดทาง เดิมคิดว่ากองทัพหลายหมื่นนายจะทำให้พวกมันเกรงกลัวได้ แต่ไม่คิดว่าจะกล้าบุกเข้ามาแบบนี้”
เลี่ยชิงแล
