ความละอายใจแม้แต่น้อย กลับพูดตรง ๆ ว่า “จนถึงตอนนี้ มันก็เป็นเพียงแค่การต่อต้านที่ไร้ความหมาย อยู่ที่นี่นอกจากจะรอความตายแล้ว ยังมีความเป็นไปได้อื่นอีกหรือ? หรือว่าพวกเจ้ายังหวังว่าพวกเราจะชนะสงครามครั้งนี้? มันเป็นไปไม่ได้เลย”
“และอย่างที่ท่านแม่ทัพกล่าวไว้ ข้ายังหนุ่มอยู่ ข้ายังมีศักยภาพอีกมาก วรยุทธ์ของข้าในตอนนี้ถึงขั้นผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนขั้นปลายแล้ว ในอนาคตข้าต้องฝึกฝนจนถึงขั้นปรมาจารย์ได้แน่ หรืออาจถึงขั้นมหาราชาปรมาจารย์ด้วยซ้ำ ถ้าวันนี้ข้าต้องตายที่นี่ มันจะเป็นความสูญเสียอันใหญ่หลวงของต้าเฉียน ดังนั้นข้าจึงมีเหตุผลที่จำเป็นต้องถอนกำลัง”
พูดถึงตรงนี้ ฉีเซิ่งก็รีบเน้นย้ำอีกประโยค
“อีกอย่าง ข้าเป็นหัวหน้าหน่วยองครักษ์ของท่านแม่ทัพเสิ่นจง หน้าที่ของข้าคือติดตามคุ้มครองท่านแม่ทัพเสิ่น ไม่ใช่ปกป้องด่านฟู่เฟิง การปกป้องด่านฟู่เฟิงไม่ใช่หน้าที่ของข้า แต่เป็นหน้าที่ของพวกเจ้า ดังนั้น แม้ข้าจะถอนกำลังจากที่นี่ ก็เป็นสิ่งที่สมควรแล้ว”
