บทที่ 174 เสียการป้องกันเมื่อแม่ทัพมองเห็นข้าศึกที่กำลังรุกคืบเข้ามาใกล้ทางด้านล่าง เขารู้ดีว่าไม่อาจปล่อยให้สถานการณ์ดำเนินต่อไปเช่นนี้ได้
เนื่องจากข้าศึกบุกมาอย่างกะทันหัน ทำให้ด่านฟู่เฟิงไม่สามารถระดมกำลังพลได้ทันท่วงที ในขณะที่ฝ่ายตรงข้ามยังไม่ได้เริ่มบุกเข้าโจมตีอย่างเต็มกำลัง พวกเขาจำเป็นต้องหาทุกวิถีทางเพื่อสกัดกั้นไม่ให้ศัตรูปีนขึ้นกำแพงเมือง
เขาหันไปมองผู้ช่วยแล้วออกคำสั่งว่า “แจ้งทุกคนให้เตรียมอุปกรณ์ป้องกันเมืองให้พร้อม ต้องไม่ยอมให้ข้าศึกบุกขึ้นกำแพงเมืองเด็ดขาด”
หากเปรียบเทียบกำลังรบของทั้งสองฝ่ายในตอนนี้ หากเผลอเปิดโอกาสให้ฝ่ายตรงข้าม ด่านฟู่เฟิงอาจถูกตีแตกได้ในเวลาอันรวดเร็ว
ในเวลาเดียวกัน
ณ จุดหนึ่งห่างจากด่านฟู่เฟิงหนึ่งพันจั้ง
แม่ทัพใหญ่ทั้งสามนายจากกองทัพพันธมิตรสามเผ่ามารวมตัวกัน
เซินเหล่ยแม่ทัพจากเผ่าถ่ามู่เอ่ยด้วยน้ำเสียงเสียดาย “หากหิมะตกต่ออีกสักวันคงจะดี พวกเราทั้งสามเผ่าจะได้ขุดอุโมงค์ไปถึงใต้ด่านฟู่เฟิงเลย”
เลี่ยชิงแม่ทัพจากเผ่าเลี่ยหั่วที่อยู่ข้าง ๆ กล่าวต่อ “ไม่เป็นไร แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว คงถึงเวลาที่ราชวงศ์ต้าเฉียนจะเริ่มตื่นตระหนกแล้ว”
“พอเถอะ” จินโม่จากเผ่าลั่วอวิ๋นตัดบทการสนทนาของทั้งสองคน “ตอนนี้อย่าเสียเวลาถกเรื่องพวกนี้เลย เป่าแตรให้สัญญาณกองทัพบุกโจมตีเลยดีกว่า ฉวยโอกาสนี้ยึดด่านฟู่เฟิงให้ได้ในคราวเดียว”
เมื่อได้ยินดังนั้น เซินเหล่ยจึงพยักหน้ารับ
