กล้าดีนัก เจ้าคิดว่าข้ายังเป็นคนเดิมอยู่หรือ? ข้าจะบอกให้ เดือนที่ผ่านมา วิชาของข้าได้ก้าวขึ้นถึงผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนขั้นปลายคราวนี้เจ้าตายแน่”
พูดจบ เขาก็ตวัดฝ่ามือที่เต็มไปด้วยพลังปราณแท้น้ำแข็งฟาดลงบนฝ่ามือของหลี่เต้าอย่างรุนแรง
ในตอนที่เขาคิดว่าหลี่เต้าจะต้องถูกฝ่ามือนี้สังหาร จู่ ๆ เขาก็ชะงักค้าง
เพราะเขาพบว่าตนเองไม่สามารถส่งพลังปราณแท้น้ำแข็งเข้าไปในแขนของอีกฝ่ายได้ ทำได้เพียงแค่สร้างน้ำค้างแข็งเกาะบนแขนของอีกฝ่ายเท่านั้น
ในตอนนั้นเอง เสียงของหลี่เต้าก็ดังขึ้นข้างหูเขา
“เจ้าคงไม่คิดว่าในหนึ่งเดือนนี้มีเพียงเจ้าที่พัฒนาขึ้นกระมัง”
“เจ้า…”
แกร๊ก!
หลิวเหยียนกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับเห็นน้ำค้างแข็งที่เกาะอยู่บนแขนของหลี่เต้าแตกออก จากนั้นก็รู้สึกถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่พุ่งเข้าใส่แขนของเขาอย่างฉับพลัน
ชั่วขณะถัดมา…
ตูม!
แขนของหลิวเหยียนส่งเสียงดังสนั่นแตกกระจายเป็นละอองเลือด ยังไม่ทันจะได้รู้สึกถึงความเจ็บปวดนั้น จู่ ๆ กำปั้นหนึ่งก็ขยายใหญ่ขึ้นตรงหน้าเขา
“ไปตายซะ!”
เสียงดังขึ้นพร้อมกับกำปั้นที่ฟาดลงบนร่างของหลิวเหยียน
โครม!
หลิวเหยียนถูกสังหารในทันที ร่างกลายเป็นละอองเลือดกระจายไปทั่วฟ้า
[ฆ่าศัตรูหนึ่งคน ได้รับคุณสมบัติ: 43.16]
“ไม่นึกว่าเมื่อพลังร่างกายถึงระดับหนึ่งแล้ว ก็สามารถใช้ปราณไร้เทียมทานได้” หลี่เต้าพึมพำพลางมองดูมือขวาของตนเอง
หลังจากจัดการหลิวเหยียนเสร็จ หลี
