ว้บนโต๊ะ แสดงให้เห็นถึงพละกำลังอันน่าเกรงขาม
นัยน์ตาเยียบเย็นของพระองค์กวาดมองกลุ่มคนที่คุกเข่าอยู่เบื้องล่าง ใบหน้ามืดครึ้ม กัดฟันกรอดพลางตรัสว่า “นี่คือคำชี้แจงที่พวกเจ้ามีให้ข้าหรือ”
“มันเป็นแค่กองกำลังทหารม้าสามร้อยกว่านาย แต่พวกเจ้ากลับใช้เวลาตั้งหนึ่งเดือนแล้วยังจับพวกมันไม่ได้”
“พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่ากองกำลังทหารม้านี้สร้างความเสียหายให้เผ่าถ่ามู่ของพวกเรามากเพียงใดในช่วงเดือนกว่าที่ผ่านมา”
เมื่อได้ยินวาจานี้ ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างก้มหน้าลงด้วยความละอาย
มองดูกลุ่มคนเหล่านี้ ราชาถ่ามู่ถึงกับโมโหจนแทบระเบิด เขาโยนแผ่นหนังแกะที่ใช้จดบันทึกลงไปด้านล่างบัลลังก์ แล้วเอ่ยเสียงเย็น “เซินถู เก็บมันขึ้นมาอ่านให้ข้าฟัง ให้พวกไร้ประโยชน์เหล่านี้ได้ยินด้วย”
“พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท”
ท่ามกลางฝูงชน เซินถูร่างอ้วนค่อย ๆ คลานมาที่หน้าบัลลังก์อย่างระมัดระวัง แล้วหยิบเอาแผ่นหนังแกะขึ้นมาอย่างทะนุถนอม
เมื่อเห็นตัวอักษรที่เขียนบนแผ่นหนังแกะ ใบหน้าของเขาก็แข็งค้าง มือทั้งสองข้างสั่นระริกโดยไม่รู้ตัว
