บทที่ 155 เซินหลัว ตาย
“ถอยเท้าซ้าย!”
“ยกเท้าขวา!”
“หดหน้าอก!”
“ถอยหลัง!”
ในจังหวะที่การต่อสู้กำลังเดือดถึงขีดสุด หลี่เต้าก็พูดทำนายการเคลื่อนไหวที่จะเกิดขึ้นออกมา
ตอนแรกเซินหลัวยังไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติกับคำพูดเหล่านั้น แต่เมื่อเวลาผ่านไปเขาก็พบว่าสิ่งที่อีกฝ่ายพูดคือท่าทางที่เขากำลังจะทำในลำดับถัดไป
เรื่องนี้ทำให้เขาชะงักงันไปทั้งร่าง จิตใต้สำนึกในใจเริ่มไม่อยากเคลื่อนไหวตามที่อีกฝ่ายทำนาย ทำให้จังหวะการต่อสู้ของเขารวนทันที เกือบทำให้พลังปราณเซียนเทียนในร่างติดขัด
โครม! ด้วยความไม่ระวัง เซินหลัวถูกตบจนลอยกระเด็น ร่วงลงพื้นไปทั้งตัว
เมื่อเห็นว่าเซินหลัวยังมีเรี่ยวแรงลุกขึ้นมาได้ หลี่เต้าก็รู้สึกว่าศัตรูยิ่งยากที่จะสังหารเข้าไปทุกที
ตอนแรกที่ระบบของเขายังไม่ถูกกระตุ้น เขาสามารถข้ามพลังกายสองขั้นและสังหารชายร่างกายาได้อย่างง่ายดาย
แต่ในตอนนี้ แม้แต่จะสังหารคนที่มีคุณสมบัติโดยรวมใกล้เคียงกันก็ยังยากเย็นถึงเพียงนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อใกล้ถึงขั้นปรมาจารย์
เพราะความแตกต่างในด้านคุณภาพระหว่างพลังปราณเซียนเทียนและพลังแท้ ฝ่ายตรงข้ามจึงแข็งแกร่งไม่น้อย
ชั่วขณะหนึ่งเขารู้สึกคิดถึงช่วงเวลาที่ระบบเพิ่งถูกกระตุ้นอย่างประหลาด
เมื่อเห็นเซินหลัวลุกขึ้น หลี่เต้าพุ่งเข้าไปอีกครั้งโดยไม่ลังเล
“รอก่อน!” ทันใดนั้น เซินหลัวก็อดไม่ไหวต้องร้องตะโกนออกมา
พูดตามตรง ตอนนี้เขาไม่อยากต่อสู้แล้ว เพราะรู้
