บทที่ 150 เซินเหลยตาย เมืองบาปพินาศ
เมื่อเห็นอีกฝ่ายถูกสะบัดกระเด็น หลี่เต้าก็ไม่รีรอที่จะโจมตีอย่างเด็ดขาด
เซินเหลยเห็นหลี่เต้ายังกล้าโต้กลับ หลังจากหยุดลงกับพื้นก็เริ่มปะทะกันซึ่ง ๆ หน้า
แต่เมื่อได้ปะทะกันจริงๆ เขาถึงพบว่าประเมินพละกำลังของตัวเองไว้สูงเกินไป และประเมินฝีมือของอีกฝ่ายต่ำเกินไป
ก่อนหน้านี้เขาฉวยจังหวะกดดันอีกฝ่าย แต่ก็ไม่สามารถกดดันไปได้
ตอนนี้เมื่อต้องเผชิญหน้ากันตรงๆ ตัวเขาเองกลับต้องรับแรงกดดันเต็มที่
ทุกครั้งที่ปะทะกัน เขารู้สึกได้ว่าแขนทั้งสองข้างชาขึ้นมา มันสั่นระริกภายใต้พลังอันแข็งแกร่งของอีกฝ่าย
หลี่เต้าโจมตีไปพร้อมกับประเมินพละกำลังของเซินเหลย
จากที่สังเกตมา คุณสมบัติโดยรวมของเซินเหลยมีประมาณสองเท่าของผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนขั้นปลายคนก่อน แต่ก็ยังคงเป็นเพียงขั้นเซียนเทียนเท่านั้น ยังไม่ถึงขั้นปรมาจารย์
ในชั่วขณะนั้นเขาก็มีมุมมองที่ลึกซึ้งเกี่ยวกับระดับขั้นปรมาจารย์ยิ่งขึ้น
ในเวลาเดียวกัน
เมื่อเห็นสถานการณ์การต่อสู้ของหลี่เต้าและเซินเหลยที่เป็นตัวแทนของทั้งสองฝ่าย คนรอบข้างต่างก็มีท่าทีที่แตกต่างกันไป
เมื่อผู้ดูแลและคนของเขาเห็นว่ามีคนสามารถต่อกรกับรองเจ้าเมืองของพวกเขาได้ ความกดดันในใจพุ่งสูงขึ้นทันที เพราะพวกเขารู้ดีว่าหากเซินเหลยพ่ายแพ้ อะไรจะรอพวกเขาอยู่
ในทางกลับกัน กลุ่มคนที่อยู่เบื้องหลังหลี่เต้าอย่างจางเมิ่งและคนอื่น ๆ ไม่ต้องพูดเลยว่าพวกเขามีความเชื
