! เจ้าทำเช่นนี้ทำไม ข้าเคยล่วงเกินเจ้าหรือ?” เซินเหลยแสดงสีหน้าโกรธจัด
ในตอนนั้น ผู้ดูแลที่ถูกโยนออกไปก่อนหน้านี้เดินกะเผลกเข้ามากล่าวว่า “ท่านรองเจ้าเมือง คนผู้นี้หน้าตาไม่เหมือนชาวเป่ยหมานของพวกเรา แต่กลับดูคล้ายชาวต้าเฉียนมากกว่า”
“อะไรนะ!” เซินเหลยเบิกตากว้าง จ้องมองหลี่เต้าอย่างละเอียด แล้วก็พบว่าเป็นเช่นนั้นจริง ๆ
หลี่เต้าไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ชูนิ้วโป้งให้ผู้ดูแล
“ไอ้ชั่วช้า! เจ้ากล้าหลอกข้า ข้าจะฆ่าเจ้า”
เซินเหลยที่โกรธจัดคำรามออกมา แล้วคว้ากระบองหมาป่าพุ่งเข้าโจมตีหลี่เต้าอย่างไม่ลังเล
“หมีครองใต้หล้า!”
พร้อมเสียงคำราม เงาหมียักษ์ปรากฏขึ้นด้านหลังเซินเหลย กระบองหมาป่าถูกห่อหุ้มด้วยเงากระบองขนาดมหึมา กดลงมาทางหลี่เต้า
เมื่อรู้สึกถึงแรงกดดันนี้ หลี่เต้าก็สังเกตได้ชัดว่าเซินเหลยแข็งแกร่งกว่าเซินเจ๋อในตอนนั้นมาก และไม่ใช่แค่เพียงเล็กน้อย
แต่ตอนนี้เขาก็ไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไปแล้ว
ไร้เทียมทาน! มังกรทะยาน!
ในชั่วขณะถัดมา หลี่เต้าจับง้าวมังกรทมิฬด้วยสองมือพร้อมกับพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว
ในชั่วขณะนั้น ลวดลายมังกรบนง้าวมังกรทมิฬราวกับมีชีวิตขึ้นมา แว่วเสียงคำรามของมังกรดังก้องไปทั่ว
เพียงชั่วพริบตา อาวุธหนักทั้งสองก็ปะทะกันอย่างดุเดือด
เห็นเพียงคลื่นพลังอันรุนแรงระเบิดออกมาจากจุดศูนย์กลางการปะทะ
ปัง!
ทุกคนมองไป พบว่าแม้แต่พื้นใต้เท้าของหลี่เต้าก็แตกระแหงเป็นรอยยาวหลายจั้ง
ชั่วขณะนั้น อาวุ
