ขสี่หลักแล้ว
เมื่อคิดถึงตรงนี้ สายตาของเขามองไปยังเมืองบาปที่กำลังจมอยู่ในความวุ่นวาย พึมพำขึ้นว่า “คงจะรวบรวมได้ครบในคืนนี้แล้วกระมัง”
…
เมื่อเวลาผ่านไป ด้วยความพยายามของจางเมิ่งและเสวียปิง รวมถึงคนอื่น ๆ เมืองบาปก็ยิ่งวุ่นวายโกลาหลมากขึ้น
การกระทำของเมืองบาปทำให้ทาสที่อาศัยอยู่ในเมืองสะสมความแค้นไว้อย่างลึกซึ้ง
ดังนั้นเมื่อได้รับความช่วยเหลือ ทาสบางส่วนที่สิ้นหวังจนชินชาเลยไม่ได้เลือกที่จะหนีออกจากเมืองที่เป็นดั่งนรกสำหรับพวกเขา แต่กลับเลือกที่จะระเบิดความโกรธแค้นที่สะสมหลายปีออกมา แม้ต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม
แต่เดิมตามการจัดการของหลี่เต้า จางเมิ่งและคนอื่น ๆ เพียงแค่ต้องปลดปล่อยทาสจากแหล่งรวมทาสขนาดใหญ่ในเมืองบาป เพื่อสร้างความวุ่นวายใหญ่โตและทำลายสถานที่แห่งนี้ลง พร้อมทั้งล่อให้คนบางกลุ่มออกมา
แต่มาถึงตอนนี้ ด้วยความพยายามของทาสบางส่วน ผลกระทบแห่งความวุ่นวายได้แผ่ขยายออกไปอย่างต่อเนื่อง
มีทาสจำนวนมากที่เพื่อแก้แค้นพวกค้าทาส ถึงขั้นบุกเข้าบ้านของชาวเมืองบาปทีละหลัง พวกเขาฆ่าชาวเมืองบาป และปลดปล่อยทาสที่อยู่ในนั้น
ตอนนี้เมืองบาปได้ถึงจุดที่ไม่อาจควบคุมได้แล้ว เจ้านายเคยกดขี่ทาสหนักหนาเพียงใด ผลที่ระเบิดออกมาก็รุนแรงเพียงนั้น
และเพราะความวุ่นวายเหล่านี้ที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ จวนเจ้าเมืองก็เริ่มไม่สงบสุขเช่นกัน
ภายในจวนเจ้าเมือง
นับตั้งแต่เจ้าเมืองเดินทางไปยังเมืองหลวงของเผ่าถ่ามู่ ร
