บทที่ 143 เมืองบาปโกลาหล การโต้กลับของเหล่าทาส
ในเวลาเดียวกัน เหตุการณ์เช่นเดียวกันนี้เกิดขึ้นทั่วทั้งเมืองบาป ไม่ได้เกิดความวุ่นวายเพียงจุดเดียว แต่ลุกลามไปทั่วทั้งเมืองบาป
เพียงชั่วเวลาไม่ถึงหนึ่งก้านธูป เมืองบาปที่เงียบสงบก็พลันเต็มไปด้วยความอึกทึกครึกโครม
ไม่นาน ทั้งถนนใหญ่และตรอกซอยก็เต็มไปด้วยทาสที่ได้รับการปลดปล่อย
เพราะความวุ่นวายครั้งนี้ ทาสทุกคนที่ได้รับการปลดปล่อยต่างมีความคิดเดียวกัน นั่นคือการหลบหนีออกไป
พวกเขารู้ดีว่านี่คือโอกาสที่ดีที่สุดที่จะหนีออกจากเมืองบาป หากพลาดไป พวกเขาก็จะหมดหวังไปชั่วชีวิต บางคนอาจต้องติดอยู่ในนรกแห่งบาปนี้ไปชั่วลูกชั่วหลาน
อีกด้านหนึ่ง ผ่านไปครึ่งชั่วยาม
เว่ยอวิ๋นและคนอื่น ๆ ก็สังหารทะลวงออกมาจากคุกใต้ดิน
แต่พวกเขาไม่ได้พาเหล่าทาสจากไปในทันที กลับมุ่งหน้าไประบายความแค้นที่สมาคมค้าทาสเสียก่อน
ภายใต้การนำของเสี่ยวเฮย เว่ยอวิ๋นขึ้นมาบนหอ หลังจากหาห้องรับรองพบแล้วก็ผลักประตูเดินเข้าไปทันที
ขณะนั้นภายในห้อง หงหลิงและลวี่หลัวที่ได้ยินเสียงความวุ่นวายจากภายนอก ต่างกอดพี่หลานด้วยสีหน้าตื่นตระหนกมองออกไปนอกประตู
เมื่อเข้ามาในห้อง เว่ยอวิ๋นเห็นทั้งสามคนในทันที สายตาของเขาหยุดอยู่ที่พี่หลานครู่หนึ่ง ในดวงตาวาบไหวด้วยความโกรธ จากนั้นจึงถามขึ้น “ขอถามว่าผู้ใดคือหงหลิง”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หงหลิงชะงักไปครู่หนึ่ง นึกถึงคำพูดของหลี่เต้าก่อนหน้านี้ จึงรีบตอ
