ะเป็นทาสธรรมดาทั้งหมดขอรับ”
“ทาสธรรมดา? ของไร้ค่าพรรค์นี้ก็ฆ่าทิ้งให้หมดเสีย”
หัวหน้าพูดด้วยน้ำเสียงดูแคลน ราวกับไม่ได้นำพาถึงชีวิตของผู้คนเหล่านี้เลยแม้แต่น้อย
เมื่อได้ยินเช่นนั้น พวกทหารองครักษ์ก็ไม่รอช้า ต่างยิ้มเยาะพลางถือดาบเข้าประชิดพวกทาส
ทหารองครักษ์เข้าไปใกล้ทาสผู้หนึ่ง เมื่อเห็นของเหลวสีเหลืองอ่อนไหลออกมาจากหว่างขาของอีกฝ่ายก็แสดงสีหน้ารังเกียจ พอเห็นอีกฝ่ายมีสีหน้าหวาดกลัว เขาก็ด่าออกมาทันที “น่ารังเกียจจริง ไอ้หมูสกปรก!”
พูดจบ เขาก็ยกดาบฟันลงไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
ทาสที่ตกใจจนฉี่ราดม่านตาหดเล็กลง สัญชาตญาณทำให้หลับตารอความตายที่กำลังจะมาถึง แต่เขากลับไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวด หรือความรู้สึกที่ชีวิตกำลังจะดับสิ้น มีเพียงของเหลวอุ่น ๆ หยดลงบนใบหน้าเท่านั้น
เมื่อเขาลืมตาขึ้นมอง จึงพบว่าทหารองครักษ์ที่เมื่อครู่จะฆ่าเขามีลูกธนูปักทะลุศีรษะ เลือดสด ๆ กระเซ็นออกมาจากขมับ
ตุบ!
องครักษ์ล้มลงข้างทาสที่ตกใจจนฉี่ราด ดวงตาเบิกค้างจ้องมองเขา
“ใครกัน!”
เหล่าองครักษ์ที่อยู่รอบ ๆ ต่างตกใจกับลูกธนูที่พุ่งมาอย่างไม่คาดคิด พวกเขารีบหลบไปหลังชายคาและไม่กล้าขยับเขยื้อน แม้แต่หัวหน้าองครักษ์ที่เมื่อครู่ยังหน้าบึ้งตึงก็รีบกลิ้งตัวไปหลบ
แต่หลังจากรออยู่พักหนึ่ง พวกเขาก็พบว่าไม่มีลูกธนูพุ่งมาอีก หรือว่าลูกธนูเมื่อครู่เป็นเพียงลูกหลงที่มีคนยิงมาโดยไม่ตั้งใจ?
ทุกคนต่างก็คิดเช่นนั้น
หลังจากหัวหน้าอง
