อย่างไร ทาสที่กลัวจนฉี่ราดก็เก็บดาบยาวขึ้นมาจริง ๆ อาจเป็นเพราะความหวาดกลัว มือที่จับดาบยังคงสั่นระริก
หัวหน้าหน่วยองครักษ์เห็นดังนั้นก็มีสีหน้ายินดี แต่แล้วก็แปรเปลี่ยนเป็นโกรธ เอนพิงชายคาพลางพูดว่า “อย่าใช้มือสกปรกของเจ้ามาแตะต้องดาบของข้า รีบส่งคืนมาเดี๋ยวนี้”
“ขอรับ”
ทาสที่กลัวจนฉี่ราดรับคำ แล้วถือดาบเดินเข้าไปหาหัวหน้าหน่วยองครักษ์โดยสัญชาตญาณ
แต่ตอนที่เขาเดินเข้าไปใกล้หัวหน้าหน่วยองครักษ์ ไม่รู้ว่านึกอะไรขึ้นมาได้ จู่ ๆ ก็หยุดนิ่งอยู่กับที่
หัวหน้าหน่วยองครักษ์เห็นทาสที่กลัวจนฉี่ราดหยุดนิ่งกะทันหัน จึงด่าขึ้นทันที “ยังยืนเหม่ออยู่อีก รีบส่งมาให้ข้า”
เขาคิดอยู่ในใจว่าเมื่อได้ดาบคืนมาก็จะใช้ทาสคนนี้เป็นโล่กำบัง แล้วเขาก็จะสามารถหนีออกจากที่อันตรายแห่งนี้ได้
แต่ในชั่วขณะถัดมา หูได้ยินเสียงดาบปักเข้าเนื้อดังขึ้น
ความเจ็บปวดทำให้เขาก้มมองโดยไม่รู้ตัว และพบว่าดาบยาวของเขาได้แทงทะลุหัวใจตนเอง
ทันใดนั้น เขาเงยหน้าขึ้นมองทาสตรงหน้าด้วยสายตาไม่อยากเชื่อ
“เจ้า…”
เสียงของหัวหน้าองครักษ์ดูเหมือนจะกระตุ้นทาสที่กลัวจนฉี่ราด ทันใดนั้นมือที่ถือดาบของเขาก็ชักออกมาแล้วแทงลงไปอย่างไม่ลังเล
หลังจากนั้น ทาสที่กลัวจนฉี่ราดก็ชักดาบขึ้นและแทงลงไปซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างต่อเนื่อง
ในระหว่างที่ทำซ้ำ ๆ อยู่แบบนั้น แววตาของทาสที่กลัวจนฉี่ราดก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไป จากความด้านชาสิ้นหวังและหวาดกลัวในตอนแรก กลายเป็นคว
