ามบ้าคลั่งและดุร้าย จนในที่สุดบนใบหน้าของเขาเหลือเพียงรอยยิ้มวิปลาส
ทันใดนั้น ทาสที่กลัวจนฉี่ราดก็หันขวับไปมององครักษ์ที่เหลือซึ่งซ่อนตัวอยู่
เมื่อพวกองครักษ์สบตากับดวงตาคู่นั้น หัวใจของพวกเขาต่างสั่นสะท้าน เพราะมันคือดวงตาที่บ้าคลั่งยิ่งกว่าสัตว์ป่า และหลังจากนั้นพวกเขาก็สังเกตเห็นบางสิ่ง ดูเหมือนว่าทาสที่กลัวจนฉี่ราดจะสามารถส่งต่ออารมณ์นั้นไปยังผู้อื่นได้
พวกทาสที่อยู่ด้านหลังเขาเริ่มลุกขึ้นจากพื้นทีละคน เมื่อเงยหน้าขึ้นมา แววตาของพวกเขาก็เปลี่ยนเป็นบ้าคลั่งโดยไม่รู้ตัว
ในใจของพวกเขาตอนนี้มีความคิดเพียงอย่างเดียว
นั่นคือ ในเมื่อคนที่ขี้ขลาดที่สุดในพวกเขายังสามารถฆ่าหัวหน้าของอีกฝ่ายได้ แล้วทำไมพวกเขาจะทำไม่ได้
ครู่ต่อมา ในตรอกแคบก็เกิดการนองเลือดที่น่าสยดสยองอย่างที่สุด
ณ หอคอยสูงที่อยู่ห่างออกไป
หลี่เต้าเห็นภาพเหตุการณ์นั้นแล้วจึงละสายตาไป หันไปมองทางอื่นแทน
ในสายตาของเขา เขาเห็นกลุ่มคนสวมชุดพิเศษจำนวนมาก กำลังเคลื่อนไหวไปมาบนชายคาอย่างต่อเนื่อง
ด้วยความสามารถในการรับรู้อันพิเศษของเขา ทำให้เขาสัมผัสได้ถึงพลังอันไม่ธรรมดาที่แผ่ออกมาจากร่างของคนเหล่านั้น
หลี่เต้าหยิบธนูไม้เหล็กขึ้นมาพลางพึมพำ “ในที่สุดก็ถึงเวลาอาหารจานหลักเสียที”
