หลี่เต้าใช้เท้าแตะพรมเบา ๆ จากนั้นก็เหยียบลงไปอย่างแรงทันที
เสียงดังกร๊อบ!
พรมถูกฉีกขาด เผยให้เห็นประตูไม้ที่แตกร้าวบนพื้น
ทันทีที่เผชิญหน้า เขาก็ได้กลิ่นเหม็นอับชื้นฉุนอย่างรุนแรง หลี่เต้าโบกมือพัดหน้าจมูก แล้วเดินลงบันไดไปตามขั้น ไม่นานก็มาถึงชั้นล่างสุดของคุกใต้ดิน
อย่างไรก็ตาม เมื่อเขามองเห็นภาพตรงหน้าได้ชัดเจน ม่านตาก็หดเล็กลงทันที
รอบ ๆ คุกใต้ดินเป็นกรงขังเรียงรายเป็นวง ตรงกลางมีแท่นหินอยู่
บนแท่นหินนั้นมีสตรีนางหนึ่งนอนอยู่
ภาพที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดคือท้องของนางแหวกออกอยู่กลางอากาศ เลือดสด ๆ ไหลออกมาจากท้องของนางมากมาย เห็นได้ชัดว่าถูกกรีดท้องด้วยน้ำมือคน
เสียงที่เขาได้ยินไม่ใช่อื่นใด แต่เป็นเสียงเลือดที่หยดลงบนพื้น
หลี่เต้าก้าวเข้าไปตรงหน้าสตรีผู้นั้น เมื่อเห็นใบหน้าของนาง ในใจเขามีความคิดเพียงอย่างเดียว
ชาวต้าเฉียน!
ที่กล่าวเช่นนี้เพราะสภาพอากาศของต้าเฉียนกับชนเผ่าเป่ยหมานนั้นแตกต่างกัน ทำให้เชื้อสายมีความแตกต่าง ส่งผลให้ทั้งรูปร่างและหน้าตาก็แตกต่างกันด้วย
แม้ผิวของสตรีผู้นี้จะไม่ได้ดีนัก แต่เมื่อเทียบกับสตรีชาวเป่ยหมานแล้ว นับว่าละเอียดอ่อนกว่ามาก ดวงตา คิ้วก็ไม่หยาบกร้านเหมือนชาวเป่ยหมาน
หลังจากนั้น หลี่เต้าก็เหลือบมองไปที่ท้องของสตรีผู้นั้น เมื่อเห็นบาดแผลที่เต็มไปด้วยเลือดบนท้องของนาง คิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากันอย่างห้ามไม่อยู่
หืม?
ทันใดนั้น เขาก็พบว่าหญิงสาวยังคงหายใจ
