อย่างแผ่วเบาอยู่
เมื่อเงยหน้ามอง หญิงผู้นั้นหลับตาอยู่ และริมฝีปากกำลังพึมพำบางสิ่ง
หลี่เต้าก้าวเข้าไปใกล้เพื่อฟังสิ่งที่นางพูด
“ลูก…ของข้า…ลูกของข้า…”
เสียงของหญิงผู้นั้นแผ่วเบามาก เห็นได้ชัดว่านางกำลังใช้ลมหายใจสุดท้ายเรียกหาลูก?
หลี่เต้าเข้าใจในทันทีว่าเหตุใดหญิงผู้นี้จึงถูกผ่าท้องจนไส้ทะลัก
สายตาของเขากวาดมองไปทั่วคุกขนาดไม่ใหญ่นัก ตามรอยเลือดบนพื้น ไม่นานก็สะดุดกับถังไม้ที่อยู่ตรงมุมห้อง
ด้วยลางสังหรณ์ไม่ดี เขาเดินไปดูที่ถังไม้
แม้หลี่เต้าจะมีจิตใจที่เข้มแข็ง แต่เพียงแค่มองแวบเดียวก็ต้องตกตะลึงกับภาพตรงหน้า
สิ่งที่อยู่ในถังไม้ไม่ใช่อื่นใด แต่เป็นศพทารกจำนวนมาก
ยิ่งไปกว่านั้น เห็นได้ชัดว่าทารกทุกศพยังพัฒนาไม่เต็มที่ ทั้งหมดล้วนถูกควักออกมาจากท้องตั้งแต่ยังมีชีวิต
ในนั้น มีศพทารกหนึ่งที่ดูสดกว่าศพอื่น ดูเหมือนเพิ่งเสียชีวิตไปไม่นาน คาดว่าคงเป็นลูกของหญิงที่อยู่บนแท่นหินนั่นเอง
“ฮู้!” หลี่เต้าสูดหายใจลึกแล้วนำร่างทารกออกมา
เมื่อมองดูอย่างละเอียด จึงพบว่าที่หน้าอกด้านซ้ายของทารกถูกเจาะเป็นรู หัวใจภายในหายไปแล้ว
ฆ่าคนเพื่อเอาทารก!
และฆ่าทารกเพื่อเอาหัวใจ!
เรื่องนี้ทำให้เขานึกถึงข่าวลือที่ว่า ชนเผ่าเป่ยหมานใช้ทารกในการกลั่นโอสถ บัดนี้ดูเหมือนทุกอย่างจะเป็นความจริง
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ดวงตาของหลี่เต้าวาบขึ้นเป็นประกายสีแดงโดยไม่รู้ตัว
ครู่ต่อมา เขาอุ้มร่างทารกไปวางไว้ข้างศีรษะของหญิง
