เหตุใด จางเมิ่งและคนอื่น ๆ พลันรู้สึกว่าหัวหน้าของพวกเขาดูแตกต่างไปจากเดิม แต่ก็บอกไม่ถูกว่าต่างอย่างไร
“หัวหน้า ข้างในไม่มีคนเป็นแล้วหรือขอรับ?” เสวียปิงเดินเข้าไปถาม
หลี่เต้าตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย “อืม ไม่มีคนเป็นแล้ว”
“หัวหน้า จะจัดการกับคนพวกนี้อย่างไรหรือ?” เสวียปิงถามต่อ
“จัดการ…” หลี่เต้าหันไปมองกลุ่มคนที่ถูกล้อมอยู่ตรงกลาง
เนื่องจากผู้ชายส่วนใหญ่ตายไปในการต่อสู้แล้ว คนที่เหลืออยู่จึงเป็นคนชรา สตรี และเด็กเป็นส่วนมาก
เมื่อมองดูคร่าว ๆ คนพวกนี้ดูน่าสงสารเป็นพิเศษ โดยเฉพาะพวกผู้หญิงที่ร้องไห้ดูน่าสงสารจนยากจะใจร้ายได้ลงคอ ส่วนเด็ก ๆ ก็กลัวจนต้องซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของผู้ใหญ่ข้างกาย ไม่เห็นมีทีท่าว่าจะเป็นภัยคุกคาม ดูไร้พิษภัยโดยสิ้นเชิง
ในบรรดาพวกนางมีสตรีที่มีรูปโฉมงดงามอยู่บ้าง ดูเหมือนพวกนางจะเข้าใจว่าหลี่เต้าเป็นผู้ตัดสินชะตากรรมของพวกนาง บางคนที่กล้าหาญถึงกับแสดงท่าทางยั่วยวนเพื่อดึงดูดสายตาของหลี่เต้า
หากเป็นคนอื่น การกระทำเช่นนี้ของพวกนางอาจจะได้ผล แต่น่าเสียดาย พวกนางกำลังเผชิญหน้ากับหลี่เต้า!
คนที่เกิดใหม่จากยุคในชาติก่อน จะมาหวั่นไหวกับสตรีที่ความงามยังไม่ถึงแปดสิบคะแนนได้อย่างไร?
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อชาตินี้หลี่เต้าเคยพบเจอสตรีอย่างองค์หญิงหมิงเยว่ ยิ่งทำให้เขาไม่สนใจสตรีเหล่านี้เลย
และที่สำคัญที่สุดคือ หลังจากเหตุการณ์ในคุกใต้ดินเมื่อครู่ ทำให้ภาพลักษณ์ของชาวเป่ยหมา
